DoesburgIJssel

DoesburgIJssel

Play-offs en zomertoernooi, slot


Op de  laatste avond van de play-offs stonden de partijen Robbie – Tony en Patrick – Paul op het programma. Robbie offerde wat materiaal om een koningsaanval te ontketenen die er beslist zeer dreigend uitzag, maar Tony gaf geen krimp, verdedigde zich nauwkeurig en koelbloedig en wist de aanval af te slaan. Daarna ging het zoals dat meestal gaat: degene met het minste materiaal wint niet, die ander wel. Tony dus.
De winst van Tony betekende dat Patrick tegen Paul tenminste remise moest spelen om clubkampioen van dit seizoen te worden. Toen de uitslag van de partij tussen Robbie en Tony al bekend was, was die tussen Patrick en Paul nog in volle gang; een bord vol stukken en het eindspel was nog lang niet in zicht. De stelling op het bord leek in evenwicht, de resterende bedenktijd die beiden was dat niet. Paul had nog een goed half uur op zijn klok, Patrick tien minuten. Toen ontplofte er iets (in iemand). Wat was er aan de hand? De klok van Patrick bleef doorlopen als hij hem had ingedrukt.
Zo had Patrick al heel wat bedenktijd verspeeld en zag hij zijn op handen zijnde kampioenschap in rook opgaan als gevolg van een klok die het niet meer deed. Je moet dan wel over een uitzonderlijke mate van zelfbeheersing beschikken of volkomen onder de dope zitten om niet uit je vel te springen. De ontstane commotie werd uiteindelijk geneutraliseerd door Paul, die remise aanbood, wat Patrick accepteerde. Zo eindigden Tony met een gelijk aantal punten, maar werd Patrick op basis van hun onderling resultaat onze nieuwe clubkampioen. Dat dit iets minder feestelijk werd gevierd als gebruikelijk is, is jammer, maar als we kijken naar de resultaten die onze top vier in de tweede cyclus behaalden, dan is er maar één conclusie mogelijk: Patrick is de terechte kampioen.
Gefeliciteerd, mijnheer.

Het zomertoernooi


Aan het zicht onttrokken door de kruitdampen die vanuit de play-offs neersloegen, werd ook de laatste ronde van het zomertoernooi gespeeld. Was de opkomst de vorige weken bedroevend te noemen, dit keer was ze bijna overweldigend, want de zieken bleken genezen en de vakantiegangers weer terug. Hadden we vanaf ronde 1 met dit aantal kunnen spelen, dan was dit een volwaardig toernooi geweest, nu was het toch meer een onderonsje tussen Albert, Chiel, Erik en Jan. Chiel en Jan werden hierbij gedeeld eerste, maar op basis van hun onderling resultaat werd Chiel winnaar. Maar in de annalen zal hij voortleven als kampioen van het zomertoernooi 2017 en bij de komende jaarvergadering zal hij als zodanig worden gehuldigd en beloond. Ook jij gefeliciteerd, Chiel.