Skyline

Skyline

Eric kampioen vluggeren




Buiten ging het flink tekeer. Een stormachtige wind striemde over het terras, bladeren werden gierend van de takken afgesneden, daken kraakten, fietsen waaiden om, geen hond die er aan dacht zijn baasje uit te laten. Even zo stormachtig ging het toe in de behaaglijke warmte van het restaurant van Grotehuys. Dames werden cadeau gedaan, Lopers vielen om, andere stukken vielen van het bord en werden weer opgezet in de tijd van de tegenstander, prachtige standen gingen verloren omdat de tijd werd overschreden of omdat de één mat in één over het hoofd zag, maar de ander niet. Dat hier geschaakt werd om het kampioenschap vluggeren, was wel duidelijk. Voor het hele verhaal: KLIK HIER.

DSG1- Velp3J: 6 – 2

Gezien de rating van onze tegenstanders leek het geen probleem om Frank vrijaf te geven en dat Eric niet van de partij kon zijn. In de harde en ruwe werkelijkheid bleek dit toch net iets anders te liggen, al begonnen we voortvarend.

Jan aan bord zeven trof een kind (974) dat hij graag als kleinkind had willen adopteren, wat een aardig ventje was dat, maar hij moest er nu eenmaal tegen schaken. Nout, want zo heet hij, bouwde met Wit  heel rustig zijn stelling op en kwam niet verder dan de vierde rij, Jan wachtte af en ging niet verder dan rij zes. Op de 20ste zet trok Nout ten aanval en dat werd hem meteen fataal: een aftrekschaakje en hij was zijn Dame + een pion kwijt tegen twee Lopers. Chiel zou nog hebben doorgespeeld, maar Nout gaf op. Opmerkelijk.

Albert aan bord acht kreeg al snel mooie aanvalskansen. Zijn tegenstander (0) rokeerde kort, Albert wist de h-lijn te openen, kreeg daar twee Torens op en had ook nog een Paard op e6 dat de vijandelijke Dame op c5 en een Toren op f8 aanviel. Dit kon niet meer misgaan en dat ging het ook niet. Tegenstander spartelde nog wat, maar tegen een ontketende Albert was geen kruid gewassen.

Chiel speelde aan bord 6 tegen een tegenstander van 1113 en had zijn avond niet. In de opening raakte hij al een pion kwijt en daarna bleef hij achter de feiten aanhollen. Die ene pion werden er drie, daarna verloor hij een Toren en ook de rest van zijn stukken verdween tot hij alleen nog zijn Koning overhad. Zijn tegenstander had, als ik het goed onthouden heb, nog een Dame, een Toren, een Paard en wat pionnen over, maar pat werd het niet.

Jaap aan bord 3 ging er weer fris en monter tegenaan. Wij op de club weten inmiddels wel wat ons te wachten staat als we Wit tegen hem hebben, maar wie hier voor het eerst mee wordt geconfronteerd, dient toch de mind enigszins te resetten. De tienjarige Son (986) bleek dat verrassend snel te kunnen. Het werd een levendige partij met kansen  over en weer en het duurde tot ver in het middenspel aleer Jaap in het voordeel kwam door een Loper buit te maken. Daarna brak Sons verweer.

Robbie was waarschijnlijk nog bezig met de verwerking van zijn eerste busrijles waar hij net vandaan kwam. Hij kwam niet goed uit de opening, maar gaandeweg kwamen er toch over en weer combinatoire dreigingen op het bord. Er volgde veel afruil en er bleef een eindspel over waarin Robbie en zijn tegenstander (1495) beiden aan iedere kant van het bord een groepje pionnen overhielden. Maar 1495 had één pion meer en een beweeglijker, sterkere Koning.
En toen werd het 3-2.

Fred trof een maatje (1570) uit zijn Gova-tijd. Na vooraf wat vriendelijkheden te hebben uitgewisseld, brandde er op het bord een felle strijd los die zich zo op het eerste gezicht niet gunstig ontwikkelde. Fred raakte in tijdnood, dreigde een Loper te verliezen, in de opstelling van zijn stukken viel weinig samenhang te ontdekken. Maar zie, hij slaagde erin zijn Loper te redden, zijn stukken te hergroeperen en ontketende vervolgens een aanval waartegen zijn oude vriend niet opgewassen was.

Ben had het niet makkelijk en kwam al snel in positionele problemen. Zijn jeugdige tegenstander (12010) wist hieruit echter geen voordeel te putten en Ben bracht de stelling weer in evenwicht. Hier had er één van de twee remise kunnen aanbieden, maar verbeten werd er door geschaakt tot beiden in tijdnood kwamen. Hierin gaf 1210 een Toren weg, waarna Ben hem vakkundig mat zette.

Patrick bouwde op zijn bekende, rustige manier een Koningsaanval op die dodelijk leek. Maar zijn tegenstander (1586) verdedigde zich prima, waarna Patrick het strijdtoneel verplaatste naar het centrum alwaar hij een vrijpion wist te creëren en vervolgens nog twee pionnen buitmaakte. Maar toen kwamen beide strijders in hevige tijdnood. Patrick maakte daarin een taxatiefout wat hem een kwaliteit kostte, zijn tegenstander kreeg met nog 25 seconden op de klok ineens een Koningsaanval, deed enkele krachtige zetten en het zou ongetwijfeld snel mat geworden zijn, ware het niet dat de jeugdige Velpse held vergat om na zijn krachtige zetten de klok in te drukken.
En zo werd het 6 – 2 voor ons.
Voor de stand KLIK HIER.

Nieuws uit de Soscompetitie.


Zutphen 2 – DSG 2 : 2½- 1½

Uitslagen:

1529 – Chiel (1441)        ½  - ½
1382 – Steffen (1299)      0 – 1
1242 – Joop (1426)          1 – 0
1188 – FrankvdR (1003)  1 – 0


Zevenaar 2 - DSG 1: 4½ - 3½
Zoals de laatste jaren gebruikelijk is, ging ook nu de eerste competitiewedstrijd verloren. Ook als de gemiddelde rating van ons team een paar honderd punten hoger ligt dan die van de tegenstander, wordt niet van die gewoonte afgeweken..

Frank (2142) kreeg aan bord 1 te maken met een blinde of slechtziende tegenstander (1760), die goed uit de opening kwam. Frank liet zich niet van de wijs brengen door de speciale handicaps die het spelen tegen zo’n tegenstander met zich meebrengt ( je wordt steeds in je denken gestoord omdat je je zetten luid en duidelijk moet noemen en die van je tegenstander moet uitvoeren), voerde de druk op, kreeg een machtige Loper op b5 en speelde vervolgens zijn tegenstanders stelling aan gort.

Robbie (1778) gaf een pion voor ontwikkeling, kreeg een aanval die dodelijk leek, kwam aan de bar vertellen dat ie een ketser had gemaakt en keerde daar even later terug om mee te delen dat zijn tegenstander (1698) daar geen gebruik van had gemaakt en dat de klus was geklaard.

Patrick (1755) moest het opnemen tegen de oude rot Bosch Etc (1635). Die speelt vooral om het remise te houden, schuwt alles wat maar enigszins naar complicaties riekt en weet zich hardnekkig te verdedigen. Je breekt moeilijk door zijn verdediging heen en ook Patrick lukte het niet.

Jaap (0) maakte zijn SOSdebuut en trof daarbij een jonge, frisse tegenstander (1597). Binnen onze club was al duidelijk geworden dat hij met zijn onorthodoxe openingsrepertoire aardig uit de voeten kan, nu bleek hij zich hiermee ook in de harde wereld van het externe competitieschaak te kunnen handhaven. Na een gelijk opgaande strijd kwam hij terecht in een eindspel met ongelijke Lopers en dat werd remise.

Fred (1595) leek in het middenspel vrij goed te staan, maar schijn bedroog. Zijn tegenstander (1544) brak door op de Damevleugel en toen stond Fred verloren.

Jan (1485) had zijn avond niet. Hij had nog de mazzel dat de jongeman tegenover hem (1293) niet zag dat hij op de zesde zet al een Paard kon winnen, maar dat hij (de jongeman dus) de pion kon winnen waar Jans stelling op steunde, ontging hem niet en daarna wikkelde hij gedecideerd af naar een glad gewonnen eindspel.

Chiel (1441) kregen een middenspel op het bord waarin de wederzijdse stellingen hecht in elkaar stonden geschoven. Hoe dat verder moest was geen van beide opponenten duidelijk en eendrachtig kwamen zij remise overeen.

Joop tenslotte (1426) kreeg diverse kansen op voordeel, maar liet die liggen. Dit gaf zijn
97-jarige tegenstander moed en nieuwe energie en Joop het nakijken.

Wat de nabije toekomst ons brengen zal.


Als je wil weten wat tot 1 januari het programma is, dan ga je op onze site naar Home en vervolgens naar clubagenda. 
Ook de speeldata van het eerste zijn daarin opgenomen. 
Die van het tweede zijn nog niet bekend,
maar zodra dat wel het geval is, laten we jullie dat weten.
Ga naar de CLUBAGENDA

Zomerschaak 2019

Het begin van dit stukje heb ik al eens eerder geschreven, maar omdat ik vermoed dat ik de enige ben die dit nog weet, lijkt mij het geen probleem het nog eens te doen. Zo begon het.
Het was warm, maar niet ver: the place to be was Dieren. In Dieren, moeten jullie weten, dames en heren, leden en lezers, worden in de juli maand een paar heel appetijtelijke toernooien voor ons georganiseerd. Dat begint met het seniorentoernooi, waar zo langzamerhand zo’n beetje de hele club aan kan meedoen, want je moet 50 zijn of ouder om je ervoor te kunnen inschrijven. Ben je dat en doe je dat, dan word je ingedeeld in een groep van 12 die uit 10 of 12 medeschakers bestaat die ongeveer dezelfde rating hebben als jij. Daar speel je dan vijf partijen tegen. 

Dit jaar waren het Fred en ik die eraan deelnamen. Erg succesvol waren we niet. Fred eindigde met 3 uit 5, ik met 2½ uit 5. Heel erg treurig werd ik van een partijtje waarbij ik met zwart twee openingssystemen door elkaar haalde en al meteen twee pionnen kwijtraakte. Toen ik op de tiende zet ook nog een Loper weggaf, gaf ik maar op. Zo had ik wel wat aan mijn middag.
Dit seniorentoernooi eindigde op vrijdag, de maandag daarop ging het Open Nederlandse Kampioenschap van start. In dat kader wordt er van alles en nog wat georganiseerd: negen-, zes- en drierondige toernooien, rapid-, snel- en simultaanschaak, enz.

Albert deed mee aan het zesrondig toernooi, verloor zijn eerste partij en speelde daarna hoofdzakelijk tegen kinderen die geen of een heel lage rating hadden en aan dit toernooi meededen om daar verandering in aan te brengen. Dat deze intentie ten koste van de rating van Albert ging is natuurlijk niet zoals het hoort. Oom leert zijn neefje schaken en niet andersom.

Fred had zich ingeschreven voor de C-groep van de negenrondige toernooien en ging als een speer van start. Na 6 ronden stond hij met 5½ punt en een TPR van 1908 in een groep van 53 op een gedeelde eerste/tweede plaats. Toen kreeg hij, met Wit, de Portugese variant van het Scandinavisch tegen en hoewel ik hem al zo vaak verteld heb dat op 3. .., Lg4; 4. Le2 een suffe zet is, speelde hij hem toch, dus toen ik ’s avonds op de site keek wat van zijn partij het resultaat was geworden, was ik niet verbaasd dat hij verloren had. Ook de partijen daarna verloor hij en hij eindigde als 14e.
In het stukje dat Fred zelf schreef over zijn optreden, stipte hij aan dat hij won van een jongeman die uit het toernooi gehaald vanwege vermoedelijk spieken op zijn smartphone. Daar zit nog een heel verhaal aan vast en dat kun je lezen als je (straks) hier klikt.

Albert en ik hadden zich ook ingeschreven voor de vierkampen.
Vooral aardig aan deze vierkampen is dat je op basis van sterkte wordt ingedeeld. In mijn groepje bijvoorbeeld was het verschil tussen de hoogste en de laagste rating  zo’n 40 punten. Dat levert over het algemeen boeiende partijen op met wisselende kansen en iemand die alle drie zijn partijen wint is een zeldzaamheid.
Albert revancheerde zich voor de magere resultaten van de week daar voor, werd met 2½ uit 3 groepswinnaar en won een flink deel van de Elopunten die hij nog maar net had ingeleverd weer terug.
Ik scoorde ook 2½ uit 3, maar werd gedeeld eerste en moest de buit delen met de man tegen wie ik remise had gespeeld. De twee partijen die ik won hadden een wel eigenaardig verloop en als je daar benieuwd naar bent, klik je hier.