DoesburgIJssel

DoesburgIJssel

Tony - DSG: 6-3

Twee jaar geleden werd Tony voor het eerst clubkampioen bij ons. De simultaan die hij als gevolg daarvan moest geven, eindigde toen in een gelijk spel: 4 – 4.  Omdat diverse van de deelnemers van toen niet stil hebben gezeten en inmiddels een stevig openingsrepertoire hebben opgebouwd en hun tactisch en strategisch inzicht hebben aangescherpt, was er hoop de simultaangever dit keer te verslaan. Dat pakte dus anders uit.
Vakantie, werk, opleiding en andere verplichtingen maakten dat de opkomst ook dit keer weer aan de lage kant was, maar dat werd gecompenseerd door de kwaliteit ervan. Het was dus wel duidelijk dat het voor Tony geen walkover zou worden en dat werd het ook niet. Tot dik  na elven moest er worden geploeterd om weinig gangbare openingen te bestrijden, kleine voordeeltjes vast te houden, kleine nadeeltjes zien te compenseren, niet in valletjes te trappen, aanvallen te pareren en ze zelf consequent uit te voeren. En hoewel hij er zijn tijd voor nam, speelde hij in feite negen rapidpartijtjes tegen tegenstanders die ruim twee tot drie uur bedenktijd hadden. Maar hij slaagde met vlag en wimpel en boekte op ons een royale overwinning.
Al met al was de simultaan weer een aardig begin van het nieuwe seizoen en waren we blij dat we Tony de gelegenheid konden geven om te bewijzen dat hij niet per ongeluk clubkampioen is geworden.

Uitslagen:
Gewonnen werd er door Eric L en Fred,
Remise speelden Patrick en Robbie,
Jacob (de zoon van EricL en mogelijk een nieuwe aanwinst), Albert, ErikV, Jan en Paul verloren.

’t Is bijna weer zo ver …..


De zomer loopt op zijn einde, schoollokalen en snelwegen lopen weer vol, de temperatuur loopt terug, in de theaters loopt men zich warm voor de opening van het nieuwe seizoen en ook wij staan in de startblokken, want nog 8 nachtjes slapen(gerekend vanaf 25 augustus) en dan trappen we af  met gratis koffie, taart en een prijs voor bijna iedereen, met de Algemene Ledenvergadering dus. De week daarop krijgen we de simultaan tegen Tony en daarna gaan we van start met de interne competitie.
Dus:
  3 september: algemene ledenvergadering
10 september: simultaan tegen clubkampioen Tony
17 september: start interne competitie.

Ik hoop jullie allemaal op deze data weer in goede gezondheid en met een hoofd vol frisse openingsideeën terug te zien.
Wie dit leest en geen lid van onze club is, wordt van harte uitgenodigd één van deze avonden
langs te komen om te zien wat een fijne club we zijn.

Zomerschaak


Het was warm, maar niet ver: the place to be was Dieren. In Dieren, moeten jullie weten, dames en heren, leden en lezers, worden in de juli maand een paar heel appetijtelijke toernooien voor ons georganiseerd. Dat begint met het seniorentoernooi, waar zo langzamerhand zo’n beetje de hele club aan kan meedoen, want je moet 50 zijn of ouder om je ervoor te kunnen inschrijven. Ben je dat en doe je dat, dan word je ingedeeld in een groep van 12 die uit  medeschakers bestaat die ongeveer dezelfde rating hebben als jij. Daar speel je dan vijf partijen tegen. Dit jaar waren het Fred, Albert en Jan die eraan deelnamen.
Albert en Jan speelden in dezelfde groep, begonnen allebei met een nul en troffen elkaar in de tweede ronde. Na een felle strijd eindigde de partij in remise. Albert won daarna nog één partij en daar bleef het bij. Wist hij vorig jaar nog zijn groep te winnen en boekte hij een aanzienlijke ratingwinst, dit jaar kon hij de punten weer inleveren. Jan scoorde een puntje meer en met 2½ uit 5 wist hij zijn gestage ratingverlies tot staan te brengen.
Fred speelde een groep hoger en deed het daar niet onverdienstelijk. Hij had alleen de makke dat ie zijn betere stelling maar niet in winst kon omzetten. Zo kwam het dat hij met drie punten genoegen moest nemen en niet zijn groep won.
Dit seniorentoernooi eindigde op de vrijdag, de maandag daarop ging het Open Nederlandse Kampioenschap van start. In dat kader wordt er van alles en nog wat georganiseerd: negen-, zes- en drierondige toernooien, rapid-, snel- en simultaanschaak, Böhm geeft commentaar bij partijen uit de hoofdgroep enz.   Fred had de smaak te pakken en ging van start in de tweede groep van het zesrondig toernooi. Daarin begon hij overweldigend en na vier ronden stond hij ongeslagen bovenaan met een TPR van dik 2300, maar in ronde 5 wist hij geen antwoord te vinden op het Morra-Gambiet en ook ronde zes bracht hem weing vreugde. Maar in een groep van 52 waarin de inschrijflimiet bij 1750 lag, kon hij best tevreden zijn: achtste, een TPR van 1721 en een ratingwinst van ruim 30 punten.


Ook Tony maakte zijn opwachting en wel in de reservegroep A, een negenrondig toernooi waarin de sterkte van de deelnemers ruwweg van 1600 – 2130 uiteenliep. Van zijn optreden had hij zich ongetwijfeld meer voorgesteld. In de eerste ronde verloor hij van 2100-en-nog-wat en daarna wist hij zich niet meer te herstellen. Van de resterende acht partijen won hij er drie op eigen kracht en één reglementair en met 4 uit 9 en een TPR van 1708 eindigde hij in een groep van 79 als 53ste.
Albert en Jan hadden na hun deelname aan het seniorentoernooi behoefte aan rust en bezinning, sloegen een weekje over en verschenen weer achter het bord om mee te doen aan de vierkampen en wat er met Fred aan de hand was weet ik niet, maar ook hij was weer van de partij. Vooral aardig aan deze vierkampen is dat je op basis van sterkte wordt ingedeeld. In mijn groepje bijvoorbeeld was het verschil tussen de hoogste en de laagste rating  minder dan 20 punten. Dat levert over het algemeen boeiende partijen op met wisselende kansen en iemand die alle drie zijn partijen wint is een zeldzaamheid.
Zo eindigden Fred en Albert met 2 punten in hun groep op een gedeelde eerste/tweede plaats en in het algemeen klassement resp. op plaats 32 en 37 bij 112 deelnemers. 
Jan won alle drie zijn partijen en met een TPR van 2218 eindigde hij in de eindrangschikking als tweede. 
Kennelijk is hij aan zijn come-back begonnen. 
Jullie zijn gewaarschuwd.



Finale finales.


Ja, dat was een mooie avond, de avond van de 28ste mei 2018, een avond zoals je die maar zelden meemaakt. Op het spel stond de beslissende match om het clubkampioenschap tussen het aanstormende talent Fred Rienstra en Tony Hogerhorst, 
de beul van de Ooipoort. 
Hogerhorst had weliswaar na twee bloedstollende partijen een voorsprong van 1½ - ½ genomen, maar gezien het tegenspel van Rienstra mocht ervan worden uitgegaan dat hij in staat moest zijn in deze derde partij de stand weer gelijk te trekken.
Behalve om het clubkampioenschap werd er ook nog gespeeld om het winnen van het Zomertoernooi. Daarin ging Robbie Gerhardus aan de leiding met één punt voorsprong op Patrick van Waardenburg en omdat deze twee oude rotten, die in het verleden al vele malen in alle schaakdisciplines kampioen waren geworden, elkaar in de slotronde zouden treffen, werd door de liefhebbers ook naar dit treffen vol verwachting uitgekeken. Het was dan ook geen verrassing dat het schaakminnend publiek van heinde en ver was toegestroomd om bij deze avond aanwezig te zijn. 
De schaakzaal was al gauw vol, maar met vooruitziende blik had de organisatie op het terras en de parkeerplaats schermen opgesteld waarop zowel de partijen als het deskundig commentaar daarop van toevallige DSG’ers die niet aan zet waren, zeer goed te volgen waren. Hinderlijk, want afleidend, was soms de aanwezigheid van de uitgebreide cameraploeg van Omroep Gelderland, waarbij de interviewster er niet voor terugdeinsde tijdens de partijen vragen te stellen als: “Wat ging er door u heen toen u uw paard kwijtraakte?” “Ik raakte mijn Paard niet kwijt, ik ruilde het tegen de Loper van mijn tegenstander.” “ Jaja, maar was u dan niet aan dat paard gehecht dan?” 
Ook haar zomerkleding leidde af.  Maar verder geen kwaad woord over deze mensen
die op voortreffelijk wijze hun vak uitoefenden en de partijen, maar ook de hebbelijkheden van onze leden, zeer levendig en met een goed gevoel voor sprekende details, in beeld wisten te brengen met een spanning en dynamiek die niet voor een rechtstreeks verslag van de Elfstedentocht hoefde onder te doen.
Intussen, en sneller dan verwacht, leek de partij tussen Hogerhorst met wit en Rienstra met zwart tot een ontknoping te komen. We houden het er voorlopig op dat de spanningen, al dat publiek, die camera’s ons aanstormend talent parten hebben gespeeld, want op zijn derde en vierde zet ging hij al de fout in en na nog een paar doelloze Loperzetten was zijn stelling al duidelijk minder. De beul van de Ooipoort bereidde intussen een  dodelijke aanval voor en na 18 zetten had hij een Loper, Paard en een Dame op f7 gericht, terwijl Fred nog niet gerokeerd had en alleen zijn Koning had om dit veld te verdedigen. Dit kon niet goed aflopen voor Zwart en dat deed het ook niet. Een paar zetten later was de kampioen van het seizoen 2017/2018 bekend: Tony Hogerhorst . Hier zij hij geprezen en gefeliciteerd, op de eerste maandagavond van september zal de officiële huldiging plaatsvinden.
Wie er niet bij was en de drie partijen die nodig waren om de strijd te beslechten wil naspelen, kan op You Tube kijken of ie ze vinden kan. Lukt dat niet, dan staan ze ook, met commentaar van Fred, in de database van dit seizoen.
Veel publiek keerde nu, deels teleurgesteld door de snelle afloop, deels geïmponeerd door Tony’s krachtige en meedogenloze speelstijl,  huiswaarts. Wie bleef had het gelijk aan zijn zijde, want bij het Zomertoernooi was de partij tussen van Waardenburg en Gerhardus in de eindfase terechtgekomen. Beiden beschikten, behalve over een Koning, over een Dame en een handvol pionnen. Hoewel de stelling zeer overzichtelijk was, was hij toch ook behoorlijk gecompliceerd. Voor de overgebleven kenners was de hamvraag wie er al schaak gevend de meeste pionnen kon veroveren en de daarop volgende vraag was of dat dan voldoende voor de winst zou zijn. Zij kwamen daar niet uit en de beide kemphanen ook niet. Aanvankelijk leek het of Gerhardus de beste kansen had, maar al gauw kantelde dit inzicht toen van Waardenburg middels een paar sluw gegeven schaakjes een paar pionnen buitmaakte. De vraag werd toen of Gerhardus zich nog dankzij eeuwig schaak zou kunnen redden. Daartoe moest hij er wel eerst in slagen om zijn Koning  buiten bereik van de vijandelijke Dame te krijgen. Toen hem dat eenmaal gelukt was, - maar hoe subtiel moest hij daartoe te werk gaan; of de Koning na een schaakje naar b7 of b6 ging kon niet alleen tempo- maar ook partijverlies betekenen -, was het zijn beurt om de Koning van Patrick te bestoken. Omdat ook hij niet meer te bieden dan dat, werd tot remise besloten. 
En zo werd Robbie Gerhardus de winnaar van het Zomertoernooi 2018. Ook hij zij geprezen en gefeliciteerd en ook hem wacht begin september huldiging.
Talrijk waren de aanwezigen die nog tot in de kleine uurtjes bleven napraten en stellingen die ze in de loop van de avond gezien hadden, gingen analyseren. En iedereen was het er over eens dat deze avond prachtige propaganda voor de schaaksport was geweest. Wel waren er een paar die het jammer vonden dat de interviewster van Omroep Gelderland al zo snel naar huis moest omdat ze maar tot twaalf uur oppas had.

Floris geslaagd voor Stap 3


Lastig is dat. Dan snap je iets, je vindt wat je moet leren niet echt moeilijk, maar dan moet je er examen in doen en dan blokkeer je. Dan zit je heel ingewikkelde oplossingen die net niet kloppen te bedenken voor opgaven waarvan het antwoord heel simpel is.  0f je zit je blind te staren op een probleem waarop je maar geen grip kunt krijgen en voor je het weet  is het uur om en ben je nog maar op de helft… Daar zou je heel moedeloos van kunnen worden.  Maar Floris werd dat niet. Moedig hield hij vol en uiteindelijk kreeg hij loon naar werken: het diploma voor Stap 3! Gefeliciteerd, Floris
De week na zijn geslaagde optreden kwam hij op de club met een door zijn moeder gebakken verrukkelijke chocoladetaart van een vrij forse omvang. Dat was deels ter viering, deels als aankondiging van zijn afscheid. Floris woont sinds kort in Apeldoorn en het ligt niet voor de hand dan in Doesburg te blijven schaken. Daar hebben we alle begrip voor, al vinden we het ook wel een beetje jammer. Maar het zij zo. Het ga je goed, Floris.

Tony kampioen van periode twee.


De interne competitie zit er bijna op. De snelle rekenaars hadden al berekend dat als Fred en Tony beiden zouden winnen, Tony de winnaar van de tweede cyclus zou worden. En zo ging het inderdaad, min of meer. Fred trof in de laatste ronde Emile als tegenstander, Tony trof Albert. Tony won en dat leverde hem meer punten op dan Fred zou kunnen winnen als hij van Emile won. Dat betekende dat Tony periodekampioen werd (8 x winst, 1 x remise, 1 x verlies, score 85%, hartelijk gefeliciteerd, Tony) en dat het clubkampioenschap van het seizoen 2017/2018 in  playoffs behaald zou gaan worden.
Voor het spelen van deze playoffs kwamen naast de beide periodekampioenen de nummers 3 en 4 van de eindstand over twee periodes in aanmerking, te weten Paul en Robbie. Maar Robbie bedankte voor de eer vanwege zijn ongunstige werktijden en Paul vanwege familieomstandigheden. Omdat de reglementen hier verder niets over zeiden, werd besloten de strijd om het clubkampioenschap tot een tweekamp tussen de periodekampioenen te beperken ((best of three). De eerste partij is inmiddels gespeeld en die is door Tony gewonnen.
De overigen zijn begonnen aan de zomercompetitie. De verrassing van de avond was natuurlijk de winst van Albert op Patrick. Verder viel op dat, behalve Emile die twee keer verloor, iedereen die twee wedstrijden speelde één keer won en één keer verloor. De groep wordt dan ook aangevoerd door de twee die een ronde oneven waren: Chiel en Robbie.
Voor gedetailleerde uitslagen en standen: klik hier.

Programmawijziging


De bijzondere schaakavond die komende maandag op het programma staat, gaat niet door.
In plaats daarvan spelen we de laatste ronde van de interne competitie, die nog knap spannend kan worden. Op wonderbaarlijke wijze namelijk is Fred er in geslaagd zich ook in deze tweede periode op de eerste plaats te nestelen. Zijn voorsprong op Tony is echter minimaal, zo minimaal dat, indien zij in de slotronde beiden winnen, herberekening zal moeten uitmaken wie deze periode gewonnen zal blijken te hebben. Mocht dat Fred zijn, dan is hij de verrassende clubkampioen van het seizoen 2017/2018, mocht Tony het zijn dan volgen play-offs.
Hoe het resterend programma eruitziet, zie je onder home bij clubagenda.

Osbo 2017/2018

Het seizoen zit er weer op en het heeft niet gebracht wat we ervan hadden verwacht.

Het eerste team ging voortvarend van start en won zijn eerste twee wedstrijden, maar daar bleef het bij. Mede debet daaraan is ongetwijfeld de moeite die teamleider Fred meestal had om een team samen te stellen. Ziektes, vakanties en andere redenen tot afmelding zorgden ervoor dat het team geen enkele keer in de beoogde opstelling speelde. Om zes keer met een compleet team te kunnen opdagen, moesten er twaalf spelers worden ingezet. Fred was de enige die er alle keren bij was, Tony is hier met 3½ uit vier topscorer.


Het tweede team was het prettigst om er teamleider van te zijn. 4 mannen van stavast, gezond en honkvast, bazen van hun goed ingevulde agenda, stonden elke wedstrijd paraat en pal en geen enkele invaller was nodig om zes keer een compleet team op de been te brengen. 
In de voorlaatste ronde stond het nog op de eerste plaats, maar na een 1½ - 2½ nederlaag tegen Zevenaar 4 eindigde het als derde.  
De eerste helft van de competitie verraste Frank vriend en vooral vijand met een vreugdevolle score. 
Daarna ging het minder voorspoedig maar zie, toen kwam Steffen, die met drie nullen was begonnen, op dreef. Albert kan terugkijken op een zeer geslaagd seizoen. Met vijf uit zes werd hij topscorer niet alleen van het tweede, maar ook van zijn klasse. Klasse, Albert.



Ook team 3 verscheen geen enkele keer in zijn sterkste opstelling. Tegen het kinderteam van Velp was dat geen probleem, maar tegen de oude rotten van Theotorne delfde het twee keer het onderspit, wat jammer was, maar geen ramp. Rampzalig waren wel de wedstrijden tegen die kinderen uit Velp. Het kost je twee vrijdagavonden, je speelt twee wedstrijden waar weinig lol aan te beleven valt en ook al win je die,  je schiet er geen reet mee op. Zo won Joke twee keer van zo’n kind en een keer van een volwassene. Dat levert haar een TPR van 800 op.
Fons won twee keer van een kind en speelde remise tegen een volwassene: TPR 425.
Wat een waanzin!

Jong geleerd, ……


Aftrek- en dubbelschaak, verdedigen tegen de dubbele aanval of tegen een penning,
sleutelvelden, pionstructuur, uitschakelen van een verdediger door wegjagen en weglokken, mobiliteit, röntgenschaak of –aanval, dat zijn zo van die onderwerpen waar je als gevorderde huisschaker of gemiddelde clubschaker weinig weet van hebt. 
Een paar weken geleden was ik de jeugd wat aan het uitleggen over sleutelvelden en Robbie, zelfs Robbie, moest toegeven dat hij het pionneneindspel nog nooit zo bekeken had. Maar voor Jan Willem is dit allemaal gesneden koek. Die lost opgaven over dit soort onderwerpen in een handomdraai op. Afgelopen maandagavond kreeg hij er 24 voor de kiezen, daarvan loste hij er 21 goed op. En zo slaagde hij voor het examen Stap 3. 

Goed gedaan, Jan Willem, en van harte gefeliciteerd.

Rapid 2017/2018


Na de eerste speelavond en na vier ronden hadden de bokken zich al van de schapen afgescheiden. Patrick voerde met 4 uit 4 het klassement aan, daarna volgden Tony, Robbie en Emile met 3 punten. Deze voorsprong wist Patrick op de tweede speelavond te handhaven. Eerst versloeg hij Robbie, daarna Tony. In de slotronde moest hij tegen Chiel. Die maakte het hem niet al te moeilijk en zo werd Patrick ongeslagen de rapidkampioen van het seizoen 2017/2018. Gefeliciteerd, Patrick.
Achter hem eindigde Tony als tweede en Robbie als derde, beiden met 5 punten. Robbie had 7 potjes nodig om die score te behalen, Tony 6. Het peloton der kansarmen en kanslozen werd aangevoerd door Paul en Chiel, ieder met 3½ punt.