2e klasse B Veenendaal 2 – DSG 1

Ofwel DSG1 weer terug op de rails!

Donderdag 19 maart speelde DSG 1 tegen het 2e team van Veenendaal.
Na de opeenvolgende nederlagen tegen OPC1 en de Toren1 weer eens tijd om te kijken of we het nog kunnen. Als vervanger voor Jaap hadden we deze keer Erik weten mee te lokken. Erik, heeft nu 4 uit 4 in het 2e team, dus moet er ingegrepen worden. Een 100% score kan natuurlijk niet. Gelukkig wilde hij mee. 

De wedstrijd begon rustig. Chiel op bord 4 verloor ergens een pion maar omdat hij in samenwerking met zijn tegenstander de stelling verder potdicht wist te schuiven kon een tactisch remiseaanbod van Chiel niet geweigerd worden.
Niet lang daarna plaatste ook Patrick aan bord 1 een remiseaanbod. Wat een beloftevolle aanvalstelling leek met een batterij op de koning vervlakte al snel naar een dode stelling omdat de tegenstander een aantal stukken wist te ruilen.

Stand 1-1 met een goede stelling voor Erik op bord 6 (Kwaliteit voor), bij mij, Robbie en Fred alles nog moeilijk en onduidelijk. 

Mijn tegenstander bouwde, op bord 2, zelfverzekerd een kansrijke aanvalstelling op. Ik wist me niet optimaal te verdedigen en kwam duidelijk minder te staan. Plotseling wist ik echter een afruil te forceren en de b-lijn te openen in ruil voor een dubbelpion. Tegenkansjes gloorden! Gezien het sterk stijgende tijdverbruik van mijn tegenstander meende ik dat bij hem de twijfel toesloeg en dat klopte. Na nog een mindere zet hetgeen hem een pion op b2 kostte, schoot hij een verschrikkelijke bok wat een toren kostte. Na nog een paar zetten gaf hij dan ook op. 1-2 voor DSG.

Robbie had intussen op bord 3 een gelijkstaande stelling langzaam maar zeker weten uit te bouwen naar een gezonde, iets betere stelling. Toen hij in een eindspel met dame + toren en dame + toren ook nog een gedekte vrijpion en torenruil wist af te dwingen, ging het al snel van kwaad tot erger voor zijn tegenstander. Uiteindelijk kon Robbie, met een gedekte vrijpion voorsprong en een matdreiging, afronden. 1-3 voor DSG.
Wetende dat remise voldoende was konden nu Fred en Erik toeslaan.

Fred had op bord 4 een moeilijke partij waarbij hij, in het eindspel met torens en lichte stukken, een vrij gelijke stelling had met als enige voordeel een dubbelpion op de g-lijn van zijn tegenstander. Hij besloot zijn koningspionnen naar voren te gooien om ruimte te pakken. Maar aangezien het allemaal veel tijd koste, en remise voor DSG voldoende was, koos hij voor een remiseaanbod dat geaccepteerd werd.

En Erik? Erik had, de in de opening gewonnen, kwaliteit goed verdedigd. Uiteindelijk ontstond er een dame-eindspel waarbij Erik de toren voor een kwaliteit had en besloot hij de kwaliteit voor een paar pionnen terug te geven. Een gewonnen dame-eindspel ontstond waarbij Erik de eeuwig schaakmechanismen die er in zaten goed afdekte. En alles bewoog naar een ondekbaar matje, vergelijkbaar met de partij van Robbie maar toen…. zwart aan zet in de volgende stelling. Wit speelde net, na Dxf4+ de enige zet die hij had; g4. Zwart staat gewonnen, 2 (eigenlijk 3) pionnen voor en voldoende schaakjes. Maar hoe maak je dit af? Erik speelde hier 38…, Kh7, natuurlijk om wit mat te gaan zetten. Echter wit vond de zet die niet genoemd mag worden. Dus de lezer mag hem zelf zoeken.

Zuur en leerzaam voor Erik. Maar wel een prachtige en bijzondere zet. Je maakt dit bijna nooit meer mee.….  Uiteindelijk dus 4-2 voor DSG.

We doen weer mee, maar waarschijnlijk is het niet voldoende voor een kampioenschap. De koploper De Cirkel 1 heeft de laatste ronde voldoende aan een gelijkspel om vrijwel zeker kampioen te zijn. (tenzij wij dan met 6-0 winnen). Maar een goede 2^e plaats is voor ons een bereikbaar doel.

Het wordt een spannende gemeenschappelijke eindronde donderdag 17 april wederom in Veenendaal.

DSG 2 - De Kameleon 1: 2 - 4

Maandag, 16 maart, speelden we ronde 6 van de SOS competitie. Dapper gestreden, maar wel verloren. Hieronder de verslagen van de spelers.

Bord 1.  Jan Ravensteijn (1620)  - Maarten Marneth ( 1836)      0 – 1
Wit, Maarten met 1836, opende met d4, waarop ik besloot met het Konings-Indisch tegen te spelen. Daarmee hield ik t/m de 30^ste zet de stand aardig in evenwicht met een minimaal voordeeltje voor Wit. Toen besloot ik Dames te ruilen, maar dat had ik beter niet kunnen doen. Het kostte me een pion die een belangrijke verdedigende taak had en die miste ik nu. Toen ik inzag dat 1836 dat ook inzag, gaf ik op.

Bord 2.  Adri Bressers ( 1534)    -  Henk Oosterink (1783)        ½  - ½  
Mijn tegenstander opende met een variant van het Scandinavisch die ik zelf ook wel eens speel en daarmee bevond ik me al snel op bekend terrein. Gaandeweg de partij kreeg ik een ontwikkelingsvoorsprong en uiteindelijk een sterke loper op e5 die bijna niet te verdrijven viel. Dit gaf me de kans om via de e-lijn en een Toren op h3 een venijnige aanval op te bouwen met allerlei offerkansen. Mijn tegenstander bleek uiteindelijk taaier dan het eerst leek en vond een aantal malen telkens de beste tegenzet waardoor de aanval niet doorsloeg en ik moest berusten in een remise waar mijn tegenstander eigenlijk het meest blij mee was.

Bord 3. Yunus Yetkin  ( 0 )     - Bram Blasman  ( 1746 )           0  - 1   
Mijn partij ging lange tijd gelijk op. Door met mijn paard zijn toren te winnen, ging ik met een voordeel het eindspel in. Helaas speelde ik in de slotfase mijn loper verkeerd, waardoor ik mijn voordeel verloor en uiteindelijk de partij verloor. Het was een mooie en spannende partij. Ik hoop van mijn fouten te leren en er ervaring uit mee te nemen. 

Bord 4 .  Albert Lebbink  (1622)  -  Johan Oppewal. (1694 )    0 – 1

Na een rustig begin,  kwam er een dreiging  op de C lijn. Ik reageerde met mijn loper maar had eerst met de torens moeten reageren. Nu stond ik erg vast. 

Mijn tegenstander  gingstukken stapelen, waardoor de dreiging  steeds groter werd en ik steeds minder kon manoeuvreren. Ik verloor 2 pionnen en een stuk. Mijn koning stond heel kwetsbaar   en ik gaf op.

Bord 5.  Erik Visser (1642 )   - Frans Eijgenraam  (1667)        1  - 0
Eric speelde een gedegen partij, waarbij hij een vrijpion vakkundig naar de laatste lijn bracht en zijn tegenstander opgaf.

Bord 6.  Gerard Verstraete (0)  -  Eric Stevens ( 1528)              ½   - ½
Met wit speelde ik op bord zes tegen Eric Stevens. Ik opende met de Italiaanse opening. De eerste zetten waren uit het boekje. Van beide kanten. Na de opening was het afruilen van stukken. Het ging redelijk gelijk op. Na twee uur spelen bood ik remise aan dat niet werd aangenomen door mijn tegenstander die remise niet zijn ding vond. Na nog een uur afruilen en om elkaar heen draaien kwam het bericht dat De Kameleon niet meer door DSG was in te halen op punten wat de uitslag ook was van onze partij. Mijn tegenstander accepteerde nu wel mijn aanbod om de partij in remise te laten eindigen (gezien de stand van de stukken op het bord een logisch einde van de partij). Ieder een half punt voor de geleverde inspanningen.

Patrick rapidkampioen op weerstandspunten

 

Twee spannende avonden hebben uiteindelijk de nieuwe Rapidkampioen opgeleverd

Patrick en Jan eindigden op punten gelijk maar op weerstandspunten is Patrick de officiele kampioen.

De uiteindelijke stand vinden jullie hieronder.

Eindstand Rapidcompetitie
na ronde 8 seizoen 25/26
Nr	Voornaam	Naam	Score	WP	SB	Rating	Gesp.	W-Z	TPR
01	Patrick van	Waardenburg	11	73	48,0	1896	7	1	1940
02	Jan	Ravensteijn	11	72	46,0	1798	8	0	1882
03	Adri	Bressers	10	70	38,0	1795	7	-1	1898
04	Herman	Rensen	10	67	37,0	1714	8	0	1851
05	Robbie	Gerhardus	9	86	44,0	1931	4	0	2197
06	Jaap	Brouwer	9	67	30,5	1862	8	0	1791
07	Harry	Betcke	8	57	24,0	1618	7	-1	1689
08	Fred	Rienstra	7	61	19,0	1773	8	-2	1656
09	Albert	Lebbink	7	58	19,0	1684	7	-1	1656
10	Jan	Schouwenaar	7	46	11,5	1583	7	1	1591
11	Muhammed	Ulusoy	7	54	18,0	1578	3	1	1898
12	Paul	Delleman	5	71	21,5	1767	3	1	1857
13	Chiel	Verhagen	5	48	11,5	1738	4	0	1651
14	Yunus	Yetkin	5	61	14,0	1736	4	0	1701
15	Erik	Visser	5	63	14,0	1736	4	0	1781
16	Joop	Crooy	5	61	13,5	1666	7	1	1510
17	Gerard	Verstraete	3	53	4,0	1555	7	-1	1390
18	Yusuf	Ozer	1	58	4,0	1490	7	1	1290

In Memorian: Jan Timman

(14-12-1951 – 18-2-2026)-The Best of the West

Jan Timman, Nederlands schaakgrootmeester en een van de meest prominente schakers van de late 20e eeuw, is op woensdag 18 februari 2026 overleden op 74-jarige leeftijd.

Op 14 december 1951 werd hij geboren in Amsterdam. 

Hij groeide op in een intellectueel gezin (vader en moeder beide wiskundige) en ontwikkelde al vroeg een scherp analytisch brein. Dat brein koos niet voor formules, maar voor 64 velden.

Met het heengaan van Jan Timman verliest Nederland niet alleen zijn grootste schaker na Max Euwe, maar ook zijn laatste echte schaak bohemien. Jan was de man die bewees dat je de wereldtop kon bestormen met een lichte dwaling in de ogen, een glas wijn binnen

handbereik en een onverwoestbaar geloof in de schoonheid van de variant.

Hij werd de sterkste Nederlandse schaker van zijn generatie — en lange tijd simpelweg de beste van het Westen in een tijd dat de Sovjet-Unie het schaken domineerde alsof het hun nationale exportproduct was.

MEER LEZEN ....

De Toren 2 - DSG 2: 2 - 4

De vijfde wedstrijd van het seizoen tegen De Toren 2 uit Arnhem werd een mooie overwinning voor ons team. We staan nu met nog 2 wedstrijden te gaan op een keurige 4e plaats met 6 wedstrijdpunten, maar wel met nog 2 heel zware wedstrijden voor de boeg.
Lees meer KLIK HIER of ga naar Externe competitie > DSG in de SOS

5e rond SOS DSG 1- De Toren 1

 5e rond SOS DSG 1- De Toren 1 oftewel wat kan er allemaal fout gaan?

De thuiswedstrijd tegen de Toren 1, met de insteek de koppositie in klasse 2B te verdedigen, ging op zijn zachtst gezegd, niet helemaal zoals gepland.

De puntenmachine van DSG 1 begon maandag 2 februari al vroeg te haperen. Een van onze twee kampioenen, Patrick meldde zich ziek en we moesten op zoek naar vervanging. Helaas konden Yunus en Erik niet en moesten we onze troef voor de uitwedstrijden, Jan Ravensteijn, tegen wil en dank, in een thuiswedstrijd inzetten. 

In de wedstrijd zelf ging het ook al niet beter. Onze andere kampioen, Jaap, kreeg op bord 1 een stukoffer om zijn oren. Toen dat niet voldoende bleek, offerde zijn tegenstander nog een tweede stuk waardoor Jaap, met twee stukken voor slechts vier pionnen, toch het nakijken had en uiteindelijk ten onder ging aan een verwoestende aanval.

Robbie op bord 2 speelde een boeiende pot. Hij offerde een stuk, dat niet gepakt werd. Daarna gaf hij de dame voor een toren en een loper. Waar ik dacht dat het hopeloos was voor Robbie had hij echter beter gekeken en een sterke aanval. Het remiseaanbod, waarvan ik serieus dacht dat dit een grapje was van Robbie, werd dan ook met beide handen door de tegenstander aangepakt. De partij is te vinden in onze partijendatabase.
 Of KLIK HIER!

Hierna scoorde Chiel op bord vijf een vol punt. Helaas heb van de wedstrijd weinig gezien behalve dat Chiel met zwart een gezonde stelling had en met een aanval tegen de witte koning begon. Blijkbaar was dat voldoende om de stand naar 1.5-1.5 te tillen. 

Toen volgde echter weer opschudding in de wedstijd. Fred was op bord vier de partij voortvarend begonnen met een totale koningsaanval. Echter ergens in een complexe stand zette zijn tegenstander zijn geheime wapen in. De snotterkuch. Fred raakte hierdoor volledig uit zijn normale doen, schoot in de black-out en gaf zich gewonnen. 1.5-2.5 voor de Toren dus.

Bij mij, op bord 3, was de partij toen ongeveer in de afrondende fase. Ik had ergens een pion gewonnen, daarna een kwaliteit, een pion teruggegeven, toen nog twee pionnen gewonnen. Na een verraderlijk zetje van mijn tegenstander moest ik toen nog even in de denkstand maar vlak na de ophef bij Fred kon ik het punt binnenzeilen. 2.5-2.5 met alleen nog onze invaller, Jan, op bord zes aan het werk. Voor mijn partij zie onze partijendatabase. Of KLIK HIER!

Jan had een tegenstander die her en der nog wat les in de schaaketikette te goed had. Nu is dat Jan wel toevertrouwd en droeg hij zijn kennis over, zonder daar iets voor terug te vragen. Maar op het einde, in Jan’s tijdnood, brak het Jan toch zichtbaar op. Bovendien, in een stelling waar aanvankelijk wit (Jan) de dienst uit maakte vlogen de dames en pionnen plotseling, in een moeilijk eindspel, over het bord. De beide dames cirkelden vervaarlijk om de koningen en torens heen, terwijl her en der het voetvolk, de pionnen, er afgehakt werd. Uiteindelijk, daar waar ik dacht dat Jan zichzelf weer in de hand had, bleef toch ergens een toren hangen die door de tegenstander niet gemist werd. Helaas dus toch een 2.5-3.5 verlies voor DSG 1.

We staan nu niet meer op kop in de klasse 2B. De Toren staat 2.5 bordpunt voor. Maar gelukkig zijn er ook in het overige deel van de klasse slachtoffers gevallen. De clubs aan de staart, Wageningen 2 en de Twellose SC 1 hebben allebei gewonnen waardoor de gehele klasse in elkaar is geschoven. Met op dit moment, in deze vijfde ronde, alleen nog de Cirkel 1 - Veenendaal 2 te gaan staan er nu  drie{!} clubs op 6 matchpunten. Dat kunnen er vier worden of de Cirkel kan een matchpunt voorsprong nemen. 

Voordeel; we maken nog een redelijke kans op het kampioenschap met twee ronden te gaan. Maar er is ook nog een nadeel, met twee degradanten in de klasse, en de onderste twee teams op respectievelijk twee en vier matchpunten, maken wij daardoor ook nog alle kans op ….degradatie! 

Hoog tijd om toch weer te gaan scoren met DSG 1!

DSG 2 ( 1597) - SV Theotorne 1 (1782): 3 - 3

Het was een spannende avond. Vooraf had ik getekend voor een 3 – 3 uitslag tegen een opponent met een gemiddelde rating van 1782. Maar na afloop was het toch een beetje wrang. Te bedenken, dat we na 4 partijen op 3 -1 stonden met nog 2 partijen te gaan in gelijkwaardige stellingen. 

Toch een prima resultaat tegen deze sterke tegenstander.   

Lees meer KLIK HIER of ga naar
Externe competitie > DSG in de SOS

 4^e ronde externe competitie 

OPC 1 (Doorwerth) – DSG 1

Voor een uitgebreid verslag KLIK HIER

of ga naar 

Externe competitie > DSG in de SOS

 Maandag 5 januari 2026

Simultaan DSG tegen Patrick

Voor een uitgebreid verslag ga naar 

Interne Competitie > Simultaan of KLIK HIER

 

Voor de eindstand: 

Ga naar:

Interne Competitie>Verslag Snelschaak

of KLIK HIER

Robbie Gerhardus kampioen van de eerste competitiehelft

 Lange tijd leek de eerste competitiehelft een makkelijke prooi voor Robbie die de ene na de andere partij won. Belangrijk was daarbij dat hij in het onderlinge duel ook Patrick versloeg waardoor deze op achterstand kwam en steeds maar niet dichterbij kon komen.

Alles veranderde echter op de voorlaatste competitiedag. Robbie verloor de partij tegen Jan Ravenstein en was plotseling weer kwetsbaar omdat hij de laatste ronde niet kon komen. Patrick kon op die manier nog 1,5 punt scoren in twee ronden en hem daarbij op de ranglijst passeren. 

Patrick speelde echter in diezelfde ronde remise tegen Chiel en maakt daarmee zijn achterstand niet helemaal goed. Omdat Robbie de laatste ronde afwezig was en daarvoor niet zoveel punten zou krijgen had Patrick aan een punt in de laatste ronde alsnog genoeg om bovenaan te komen.

Patrick was ziek op de laatste avond maar kon zich niet veroorloven om zich af te melden want dan zou hij immers Robbie niet achterhalen. Dus meldde hij zich voor de laatste ronde tegen Yunus. Of het nu aan zijn ziek zijn lag of aan het feit dat Yunus geweldig speelde zal nooit iemand weten maar het feit was dat Patrick verloor en Robbie dus met de schrik vrijkwam. 

Robbie dus kampioen, Patrick tweede en Jan Ravenstein na een fraaie eindsprint in de laatste rondes (o.a. eerdergenoemde winstpartij tegen Robbie) werd eervol derde.

Nu zien wie de tweede helft gaat winnen! Daarna zal duidelijk zijn of we Robbie ook de kampioen mogen noemen of dat er play-offs gepeeld moeten worden om de uiteindelijke winnaar te bepalen.

Adri Bressers

Lezing Schaakmeester Willy Hendriks

De lezing bij het Doesborghsche Schaakgenootschap  (1 december 2025) door Internationaal Meester Willy Hendriks was met 22 deelnemers goed bezocht, gezellig en heeft tot veel nieuwe boeiende inzichten geleid zoals in de verhoudingen tussen Steinitz en zijn tijdgenoten / concullega’s. Boeiende discussies op en naast het bord passeerden de revue.

Ook diverse (oude) openingsideeën kwamen weer tot leven. Bijzonder was te horen over het feit hoe een (eerste) wereldkampioen kon volharden in zijn, soms, onterechte geloof in zijn eigen gelijk. En hoe hij zich daardoor, inliet op, volgens huidige inzichten, volstrekt kansloze openingskeuzes.

Zoals in het Evansgambiet met een vroegtijdig 6.Df6 (1. e4 e5 2. Nf3 Nc6 3. Bc4 Bc5 4. b4 Bxb4 5. c3 Ba5 6. O-O Df6). Hiermee verloor hij diverse partijen. Een andere keer leidde het tot moeilijke stellingen die, bij diverse gelegenheden nog net speelbaar leken zoals de Steinitzgambiet van het Weens met een snelle koningszet in de opening (1.e4 e5 2.Pc3 Pc6 3.f4 exf4 4.d4 Dh4 5.Ke2).
Eigenwijs gedrag kan in het schaken bestraft dan wel beloond worden maar is, hoe dan ook, leerzaam. In het kader van het huidige eigentijdse schaak, waar alles mogelijk lijkt, heel interessant. Misschien een aanzet tot meer experimenten bij het Doesborghsche Schaakgenootschap (organisatorisch dan wel schaaktechnisch?). De tijd zal het leren.

De avond werd, geheel in stijl met de actuele landelijke stemming, besloten met een Achterhoeks noodpakketje voor de schaakmeester.

ASV5 - DSG2: 4 - 2

In Arnhem leed DSG 2 een pijnlijke nederlaag.
Adri en Gerard speelden remise en alleen Joop wist te winnen.
Hieronder een kort verslag van ronde 3 in de SOS-competitie.

Bord 1. Jan Ravensteijn  - G. Paris: 0  -  1
Omdat mijn tegenstander al vanaf zet 4 in diep gepeins verzonk en dan een zet deed waarmee hij een stuk aanviel dat ik daardoor op een beter veld kon zetten, concludeerde ik dat ik het een goede strategie zijn om mijn stukken niet verder dan de derde rij te plaatsen en te zien wat ie zelf voor constructiefs kon bedenken. Die strategie werkte en ik bereikte een compleet gewonnen eindspel, al was mat nog ver weg. Maar met nog 10 sec, op de klok tegen 23 minuten voor mij, bleef tegenstander flitsend hopeloze zetten doen die ik maar moest noteren. Ik voelde me een flippende boekhouder die voor zijn examen steno was gezakt, Ik werd hier gek van. Ik gaf op.

Bord 2. Gerrie Arends - Adri Bressers: ½  -  ½ 
In een Konings Indische partij speelde ik met zwart tegen een tegenstander, die elk avontuur uit de  stelling wist te halen. Een saaie partij zonder grote fouten eindigde in een vastliggende pionnenstelling met alleen nog koningen. Potremise dus.

Bord 3.  Joop Crooy  - Jan Zuidema: 1  -  0
Lange tijd ging de strijd gelijk op. Door het dame gambiet begon de strijd zich vooral op de damevleugel te ontwikkelen. Zwart kon daar een vrijpion creëren. Maar toen werd zwart wat overmoedig en kwam met beide lopers mijn damevleugel binnenvallen. De lopers stonden niet gedekt en door aftrekschaak kreeg de partij een verrassende wending. Ik kwam materieel in het voordeel maar zwart (Jan) had een sterke vrijpion die gevaarlijk oprukte. De strijd ging lang duren. Iedereen was al uitgespeeld, maar met nog 1 minuut op de klok werden stukken dusdanig geslagen dat de stelling erg eenvoudig en overzichtelijk werd en zwart gaf op

Bord 4. Christaan Zevenbergen  -  Gerard Verstraete:  ½  -  ½ 
Gerard Verstraete (0) met zwart speelde op het vierde bord tegen Christiaan Zevenbergen (1596). Zwart verdedigde in de opening met de Caro-Kann. Wit (Christaan) maakte er de doorschuif variant van door e5 te spelen. Hierna ontwikkelde zwart zijn koningsvleugel niet goed. De toren en het paard stonden beiden geblokkeerd in de hoek van het bord. Dit gaf wit de mogelijkheid om een felle aanval uit te voeren op de koning. Deze aanval bracht echter geen doorbraak in het spel. Wit bood remise aan met als argument; “dit wordt mij te ingewikkeld”. Zwart (Gerard) accepteerde het aanbod. 

Bord 5. Albert Lebbink – Ko Kooman:  0  -  1
Na een rustige start in mijn Londens opening kreeg ik de kans om de pion op h7 te slaan en daarna met Paard en Dame te vervolgen. Ik durfde niet en enkele zetten later durfde ik het nog niet. Even later deed ik het toch, maar het momentum was weg en toen Ko de loper niet sloeg, maar naar g8 ging blunderde ik en verloor een stuk voor 2 pionnen. Maar het ergste kwam, toen ik mijn Dame liet slaan. Ik gaf op. Ik had ’s middags nog wel een artikel gelezen over het belang van het vermijden van blunders in het schaakspel.

Bord 6. Yunus Yetkin -  Herman de Munnik: 0  -  1 ( R) 
Yunus was ziek en omdat ik geen vervanger kon vinden, was dit een reglementaire 0

 

Voor meer informatie over de lezing en Willy Hendriks ga naar Evenementen > Evenementen & activiteiten of KLIK HIER

DSG 1 - Twellose SC 1

Uiteindelijk een geslaagde kennismaking met de Twellose SC1
(oftewel een 3.5-2.5 winst voor DSG1 waar een zwaar bevochten 3-3 de beloning had moeten zijn)

Maandag 24 november kan, volgens enkele insiders, ingaan als een eerste kennismaking van DSG met de Twellose SC. Kon ik met de vraag: "Ligt Twello niet achter Doetinchem", nog enkele gefronste blikken tegenmoet zien, na de geduldige uitleg van Robbie wist ik, dat het inderdaad een halfuurtje met de auto is, maar dan richting Klarenbeek. Na deze kennis aanvulling kon een spannende schaakavond starten. En spannend werd het!

Lang bleven de stellingen onduidelijk. Liters koffie werden weggewerkt, zeker aan het bord van mij en mijn tegenstander. Op bord 4, wist Robbie, zo rond de derde kan koffie, als eerste duidelijkheid te scheppen door zijn tegenstander wat pionnen af te pakken en in een eindspel van ieder 2 torens tot opgave te dwingen. Niet lang daarna bleek dat Jaap op bord 1, met een kwaliteit minder, de lijnen gesloten kon houden in een eindspel van 2 torens tegen een toren en loper. En ja, zonder open lijnen is een toren niet meer waard dan een loper. Zonder perspectief op meer stelde Jaaps tegenstander een remise voor, hetgeen Jaap zonder twijfelen accepteerde. 1.5-0,5 voor DSG1.

Verder was het onduidelijkheid troef. Chiel op bord 6 stond wel duidelijk minder (enkele pionnen en een kwaliteit minder), maar Fred op bord 5 stond totaal onduidelijk, hoewel ik even dacht dat hij een stuk voor stond. Maar naast het bord ben ik toch minder scherp dan op het bord. Ik had gewoon niet goed geteld en qua materiaal stond het eigenlijk gelijk. Bij Patrick aan het derde bord en bij mij aan het tweede bord was zeker alles nog rondom de remisemarges.

Bij Patrick viel toch de volgende beslissing. Na een rustige opzet kwam uiteindelijk een eindspel op het bord van paard en loper tegen paard en loper. Door de minimale openingen aan de damevleugel kon zowel wit niet binnendringen alsook zwart niet uitbreken. Daarmee waren beide koningen veroordeeld tot een dansje op de eigen bordhelft hetgeen, na een enkele poging tot meer, tot remise leidde. Daarna verloor Fred. Ergens werd hij, in een verschrikkelijk ingewikkelde stelling, ondergesneeuwd in allerlei penningen. Uiteindelijk besliste een penning van een paard zijn lot en stortte de stelling in.

Daarmee ontstond een stand van 2 -2 en met in mijn achterhoofd een verlies van Chiel. 
Op dat moment stelde mijn tegenstander, aan bord 2, remise voor en daar was de stelling ook zeker naar. Maar de wedstrijd nog niet. Ik poogde in de ontstane stelling de dames te ruilen waarmee de, nu sterke, zwarte vrijpion een lastig te verdedigen zwakte zou worden. Maar de, tot dan goed spelende, zwartspeler wilde daar terecht niet aan meewerken en ontweek die dameruil waardoor we beide de zetten herhaalden.  Een dreigend verlies van DSG speelde door mijn hoofd, totdat ik een “winstpoging” opmerkte. Net op dat moment kwam het bericht dat Chiel toch weer tot een miraculeuze ontsnapping was gekomen!

Chiel had de stand weer langzaam vrijwel gelijk weten te trekken en had wat pionnen en de kwaliteit teruggewonnen. Met slechts een pion minder wist hij toch een remisehaven te bereiken. Een ware mentaliteitswinst.
Wedstrijdstand dus 2.5 – 2.5 waarbij mijn partij de beslissing kon brengen.

Na de eerdere zetherhalingen was op de 37e zet de volgende stelling, met wit aan zet, ontstaan:

De “verstandige” zet was het aannemen van het remiseaanbod of het afdwingen ervan met Dg3 geweest (3x dezelfde stelling). Wit moet namelijk oppassen dat zwart niet de f-lijn claimt met zijn toren. Mijn “winstpoging” op de 37e zet was 37 Dh4 (!), dreigt Dd8+, en leidde na 37…Df6 38 Dxf6, in zwarts tijdnood, tot dameruil, waarna de zwarte pion op e4 inderdaad zwak werd en ik met een super-paard op b6 tegen een slechte loper op g6, in een Toren + paard tegen Toren + loper eindspel, mijn tegenstander kon aftroeven en hij in zware tijdnood opgaf. 3.5-2.5 voor DSG 1! En weer een winst voor de Doesborghsche mosterdmannen.

Maar wat als ….. mijn tegenstander na mijn “winstpoging” op de 37e zet gewoon koelbloedig met zijn toren een pion op c3 gepakt had? Ik heb die zet geen moment overwogen want ik dacht dan met Dd8 te winnen. Zie weer de stelling. Na 37 Dh4, Txc3(!) 38 Dd8+, Le8 kan wit de toren pakken met 39 Txc3 want…. zwart kan niet terugnemen vanwege Dxd8. Maar zwart heeft veel beter dan de toren pakken! Het is na 39… Dd4+ minimaal remise want wint kan niet meer dan 40 Kf1, Dd1+ 41 Kf2, Dd2+ en wit moet Kf1 spelen waarna zwart met Dd1+ in de zetherhaling gaat. Geforceerd remise dus, gelukkig voor wit.

Het was wel zo eerlijk geweest, een 3-3 bij een eerste kennismaking. Heren uit Twello, bedankt voor de spannende strijd. Het was jullie gegund, maar, helaas voor de Twellose SC1, en gelukkig voor DSG1, heeft het niet zo mogen zijn en dus kan DSG1 met deze winst het nieuwe jaar in, aan de kop van de ranglijsten in de klasse 2B.