Vrijdag 17 april was het dan zover. De
gezamenlijk eindronde in klasse 2B en 2C (totaal 16 teams) werd georganiseerd
door, en gespeeld in, Veenendaal. Op een
centrale locatie, in een ruime speelzaal, zou het een goed georganiseerde avond
worden.
Overzicht van de zaal met Chiel en Adri nog zwoegend in de match.
Theoretisch hadden we kans om eerste in onze poule te worden. Echter dat was
alleen mogelijk wanneer wij wonnen en de Cirkel 1, nu nog met een matchpunt en
een paar bordpunten voorsprong op ons, zou verliezen. Vrij kansloos dus. Wel hadden we goede kans op
een 2e plek hetgeen een promotie naar de 1e klasse van de
SOS competitie zou betekenen. Dus er was nog iets te winnen.
Nu is zo’n gezamenlijke eindronde, ditmaal voor ons een “thuiswedstrijd” maar
dan in Veenendaal, altijd wel een puntje, maar vandaag werd het wel even echt
spannend.
Ergens in de voorbereiding bleek ik Jaap
gemeld te hebben dat hij op bord 1 wit had. Maar in een “thuiswedstrijd” betekent bord 1 voor de thuisploeg natuurlijk
zwart. De opstelling lag al bij de wedstrijdleider, maar gelukkig kon dat op het laatste moment
nog even gerepareerd worden en speelde Jaap op bord 2.
De klok naderde 8 uur, start van de wedstrijd,
maar waar was onze 4e man, Fred?
Nog nergens te bekennen. Niets voor Fred. Mijn wederhelft in het
teamleiderschap, Robbie, was ook in verwarring. Mogelijk wist Fred niet dat
het, net als de vorige ronde, in Veenendaal was, maar deze keer op een andere
locatie??
Nog snel even bij de wedstrijdleider gecheckt
of ik even mocht bellen. Snel naar de auto waar ik, uit voorzorg altijd tijdens
een schaakwedstrijd, maar niet handig deze keer, mijn mobiel laat liggen. Fred
gebeld, maar hij neemt niet op. Een appje geprobeerd, maar Fred appt niet, dan
maar een mailtje gestuurd met de huidige locatie, hopende dat hij dit nog even
leest…ijdele hoop natuurlijk, want wie leest de hele dag zijn mailtjes??
Kortom, ik zag ons al met 0-1 achter staan en liep terug naar mijn bord.
Dag vogels, dag bloemen, dag … 2e
plek.
Ik begon aan de wedstrijd en zag bij Robbie
ook wat onrust, maar na een minuut of twintig kwam Fred toch plots de hoek
omzeilen! Mijn hart sprong op! We zaten weer vol in de wedstijd. Snel een
koffie gehaald voor Fred (en mijzelf) en ik kon weer rustig in mijn partij
indalen.
Die partij liep voorspoedig. Mijn tegenstander
koos niet de optimale opzet in het Engels en kwam met een gehavende
pionnenstelling op de damevleugel uit de opening. Met een vlotte dameruil
sloegen we vervolgens het middenspel maar over en snelden door het eindspel.
Toen mijn tegenstander toeliet dat ik de a-lijn opende werden alle pionnen op
zijn damevleugel zwak en sneed mijn toren als een mes door de Engelse boter. Op
zet 23 gaf mijn tegenstander op. Met een pion minder en een gehavende stelling
was stukverlies niet meer te voorkomen. 1-0 voor DSG.
Toen ik na een korte analyse in de
analyseruimte weer terugkwam in de speelzaal liepen ook Jaap, Fred en Robbie
alweer weer “doelloos” rond.
Jaap had zijn partij gewonnen. Ik heb gezien
dat hij vanuit zijn favoriete opening, zoals bijna altijd, een gunstige
opstelling met een dreigende koningsaanval wist op te bouwen.
Een torenlift naar f3, dreigingen op de zwarte koning, een pionwinst op f6, een
zwarte dame en zwarte torens die niet te hulp kwamen, etc.etc. Ergens moet dat
beslissend zijn geweest. Meer details kan ik helaas niet vrijgeven.
Robbie, mogelijk toch iets uit zijn doen door de commotie rondom Fred,
had in de opening op de derde zet een “bok” geschoten door e6 te spelen en zijn
loper op c8 op te sluiten. Dit is voor Robbie een ernstig probleem, want
normaal, speelt hij altijd, maar dan ook echt altijd, eerst zijn loper buiten
de keten met Lf5 of Lg4.
Kortom hij was meteen uit zijn gangbare spel en worstelde verschrikkelijk met
zijn opgesloten witveldige loper. Uiteindelijk werd dit ook zijn neergang en
eindigde de partij, met zijn loper nog op c8, die daar triest binnen een fort
van eigen pionnen op e6, d5 en c4 geen uitweg meer zag.
Fred, kwam (laat), overzag (het allemaal) en
overwon (heel snel) de Russische openingsopzet. NB; Ook dit zal trouwens,
deels, aan Robbies wanhopige spel meegeholpen hebben. Hij speelt dit graag met
zwart en zag dit naast zijn bord live gebeuren. Uiteindelijk had Fred maar 19
zetten nodig om zijn tegenstander gewoon mat te zetten. Een echte miniatuur
dus, meteen maar publiceren. Ter lering ende vermaeck;
Stand nu 3-1 voor DSG, met Chiel en Adri nog bezig in voor hen goed staande
partijen. Chiel (met zwart) stond heel goed tot gewonnen en Adri had (met wit)
een betere, maar moeilijke stelling. Dus als teamleider rest dan alleen nog
maar even aangeven dat een remise voldoende is.
Adri, twijfelde nog even, niet vanwege de
stelling, maar meer omdat hij dacht dat zijn tegenstander de remise, gezien de
stand in de match, niet zou accepteren. Maar wie niet probeert…. Toen hij toch
maar besloot remise aan te bieden nam zijn tegenstander het opgelucht aan!
Daarmee was de winst en dus promotie een feit. De 3.5-1.5 was binnen!
Zie onderstaande partij. De computer geeft
genadeloos aan dat Adri een goed partij heeft gespeeld en in de eindstelling
duidelijk beter staat.
Maar wacht, wat ziet het siliconen beest?….op zet 23 heeft Adri een, weliswaar
dieper verstopte, weg naar dame-winst gemist! Wat een mazzelaar die
zwartspeler!
Partij Adri Bressers – Jan Pouwels
Chiel, die naarmate zijn stelling beter werd,
zijn hartslag evenredig zag oplopen (lang leve de smartwatch?!), had al
besloten het enigszins lastige eindspel maar te laten zitten en ook voor de
remise te gaan. Zijn tegenstander accepteerde het aanbod, na een kort
teamoverleg, gretig. Natuurlijk dankzij de onderstaande, voor Chiel, zeer
gunstige stelling. Eindstand 4-2 voor DSG 1!
Eindstelling Martijn Kasza-Chiel
Hadden we eigenlijk voor de mogelijke 2e
plek nog rekening moeten houden met de concurrenten? Daar heb ik, tijdens de
wedstrijd, eigenlijk amper aan gedacht.
(Foei teamleider!) Maar, achteraf, bij een minimale overwinning van ons
(3.5-2.5) had OPC 1 ons alleen nog voorbij kunnen gaan bij een minimale 5-1
overwinning op de Toren 1. Die kans was
al klein, maar op het moment dat Adri remise aanbood, was die kans voor hen ook
alweer verkeken aangezien het daar op dat moment al 2-2 stond.
En toch ….we mochten ons nog even 1e
wanen, alleen ging de Cirkel 1 daarna scoren.
Een beetje mazzel dat dit uiteindelijk ging zoals het ging, maar misschien ook
wel verdiend gezien dit goede seizoen 2025-2026 van DSG 1.|
Waar we in de 2e klasse B van de SOS competitie, eerst zonder
puntverlies naar een eerste plek opstoomden (winst tegen de Cirkel 1,
Wageningen 2 en de Twellose SC 1), haperde de puntenmachine even (verlies tegen
OPC1 en de Toren 1). Maar daarna
herpakten we ons weer (winst op Veenendaal 2 en Zutphen 2) hetgeen resulteerde
in een mooie 2e plek in de eindstand. Bovendien geeft deze plek
recht op promotie naar de 1e klasse in de SOS competitie van
2026-2027!
Bedankt weer aan alle vaste spelers en de reddende engelen in nood, oftewel
onze invallers! Dat hebt wi-j mooi edoane!
Frank Schleipfenbauer.
Eindstand
SOS klasse 2B seizoen 2025-2026
