Paard in de zak

Hoewel een gewone pot schaak al ingewikkeld genoeg is, hebben grappenmakers in de loop der tijd tal van varianten bedacht om het spel nog ingewikkelder te maken. Ooit, toen we nog een clubblad hadden dat op papier verscheen (‘Opa, wat is dat, een blaadje op papier?’), had Harold van Waardenburg een rubriek waarin hij ons elke aflevering met één van die aberraties liet kennismaken. Dat vonden we wel grappig, maar we waren niet zo gek dat we ons daarmee daadwerkelijk op het bord wilde bezighouden.

Op de laatste ALV echter stelde Henk voor om op de clubavond tussen Kerst en Oud- en -Nieuw te schaken volgens de variant genaamd “Paard in de zak”. Dat deden ze op zijn oude club ook vaak en daar beleefde men veel plezier aan. Je begint in de normale opstelling, maar zonder Koningspaard. Dit Paard mag je inzetten wanneer en waar je maar wilt, met dien verstande dat je er geen schaak mee mag geven.

Vooral natuurlijk omdat dit voorstel van Henk kwam (bedenk hierbij zelf tenminste twee argumenten), hebben wij het overgenomen en een avond ‘Paard in de zak’ gespeeld. En eerlijk is eerlijk, dat was best lollig en helemaal niet makkelijk. De hamvraag was: wanneer zet je dat Paard in?  Al vrij snel in de verdediging? In het middenspel om je aanval kracht bij te zetten?  Wacht je tot er een vorkje in zit? Of tot het eindspel voor de genadeklap?  Zoals dat gaat werd dat meestal pas duidelijk als de partij was beëindigd. Wie mat werd gezet met het Paard nog in de zak kon zich wel voor zijn kop slaan.

Niet geheel onverwacht maar toch wel teleurstellend vond ik het dat de betere schakers ook hier weer de boventoon voerden. Wat had ik het Joop, Emile, mijzelf gegund om ook eens wat te winnen. Maar het werd Tony. Hij zij geprezen en de fles wijn is hem van harte gegund. Maar ook de anderen hadden niet te klagen want er was glühwein en er waren oliebollen in overvloed.

En zo konden we, met dank aan het oude jaar, in goede stemming huiswaarts gaan om ons op te maken voor het nieuwe.

                                                                                                                      Jan.

Hij kwam, hij zag, hij overwon

Tony: midwinterkampioen

De eerste cyclus van de strijd om het clubkampioenschap zit er op. Een paar dingen springen daarbij in het oog. Allereerst is daar het aantal keren dat er iemand oneven is geweest: bij negen van de dertien rondes was dat het geval. Dit aantal ligt duidelijk boven wat je op basis van de kansberekening mag verwachten en dit wijst onmiskenbaar op een misstand. Ik roep alle leden dan ook op om in de tweede cyclus beduidend meer even te zijn.

Daarnaast vallen de bescheiden klasseringen van Emile, Albert en Erik V op. Kom op, heren.

Eén overwinning in zo’n hele cyclus!! Dat moeten jullie toch beter kunnen? Aan de studie!  Aan de fitness! Aan de yoga! En verpulver de komende cyclus die hele middenmoot!

Opvallend vind ik ook de plaatsen van Robbie en Patrick. Na een traag begin lijken zij nu op stoom geraakt en rukten op naar een derde en vierde plaats.

Daarboven, op plaats twee, staat Henk en ook dat is iets wat niet iedereen verwacht had. Maar hij speelt zeer gedegen en blijkt een moeilijk te nemen horde te zijn. Dat hij van ons allen het vaakst remise speelt, is geen toeval.

En dan moet er ook nog iemand eerste zijn. Die iemand kwam begin september een kijkje  nemen tijdens de simultaan, vond het wel tof bij ons en werd lid. Daarna kwam hij alle maandagen. Tegen de tijd dat de vraag of hij nu Ronnie of Tony heette ten gunste van de tweede variant was beslist, had hij de halve club al verslagen en stond huizenhoog bovenaan.

Daarna kwamen er nog diverse partijen waarin hij op zijn eerste nederlaag leek af te stevenen, maar steeds was het geluk met hem. Maar omdat bij het schaken geluk niet iets is wat je toevalt, maar iets dat je afdwingt, was zijn aanhoudende zegereeks zijn eigen verdienste. Alleen Robbie wist hem een punt afhandig te maken.

Ooit, in het jaar 2000, kwam er ook zo’n lid bij ons langs. Hans de Nijs was de naam. Die werd in het jaar van aanmelding meteen clubkampioen, waarna hij verhuisde en verdween.

We hopen dus dat jij dat niet doet (verhuizen, verdwijnen).  En natuurlijk hopen we ook dat je geen kampioen wordt. Maar zoals de zaken er nu voorstaan zou het niet onterecht zijn als je het wel werd. Gefeliciteerd en leuk dat je er bij bent gekomen.

Osbo ronde 3

DSG 1 – De Toren 6J:   4 - 2

DSG 2 -  Doetinchem 3: 2 - 2

Zutphen 3 – DSG 3 :     3½ - ½

Bizarre tijden maken we mee. Kwam in de vorige ronde Zutphen 4 niet opdagen in de wedstrijd tegen ons tweede, deze ronde zat men in Zutphen tevergeefs te wachten op de komst van ons derde team. Twee matchpunten in mindering en een boete van 100 euro zijn daarvan het gevolg. Die 100 euro is natuurlijk een forse strop, maar die twee matchpunten in mindering zijn vooralsnog louter symbolisch, want ons derde heeft nog geen matchpunten. Ook niet na de inhaalslag een week later.

Zutphen 3 – DSG 3

Joop gaf nog wel het goeie voorbeeld.  Zijn partij was redelijk gelijk opgaand. Een aanval op zijn Koningsvleugel sloeg hij af, een pionnetje dat hij achterkwam won hij terug en uiteindelijk kwam er een eindspel op het bord met voor ieder een Toren en zeven pionnen die behoorlijk vaststonden.

Frank was dicht bij de winst. Toen zette zijn tegenstander zichzelf schaak en drukte de klok in. Dit werd geconstateerd door de wedstrijdleider die de tegenstander meldde dat hij een onreglementaire zet deed, waarna er wat onhandig met de klok en de stelling werd gemanoeuvreerd. Frank raakte hierdoor in verwarring en de kluts kwijt en verloor.

Sjef v. d. List (1597 – Joop (1463)                ½ - ½

Harrie de Rover (1386) – Albert (1375)        1 - 0

Jarmo v.d. Seijp -  Eric                                  1 - 0

Jan Eefting (1288) – Frank (1101)                1 - 0

DSG 2 – Doetinchem 3

Ben kwam in zijn partij steeds een tempo tekort om de zaak naar zijn hand te zetten

en dat bleef zo tot het eind.

Steffen ging van acquit op mat af.  In no time rolde hij de Koningsvleugel van zijn tegenstandster op, rukte met groot materieel op naar de achtste rij en daarna was het snel bekeken.

Albert trok voortijdig ten aanval en zoals dat dan vaak gaat, werkte dat als een boemerang.

Chiel kwam richting eindspel een stuk achter, niemand die hem nog een schijn van kans gaf, maar op wonderbaarlijke wijze wist hij niet alleen te ontsnappen, maar zelfs de volle buit binnen te halen.

Ben (1538) – Philip Schijns (1463)               0 - 1

Chiel (1523) – Wim Leenderink (1379)        1 - 0

Steffen (1395) – Martje v.d. Hoff (1070)     1 - 0

Albert (1375) – Jelmer v. d Zaag                  0 – 1

DSG 1 – De Toren 6J

Dat spelen tegen jeugdteams is niet iets waar je verlangend naar uitkijkt. Win je dan schiet je daar, door de minimale rating van je tegenstander, geen zak mee op, verlies je, dan duikel je zo dat dat in een seizoen nauwelijks te herstellen valt. Moeilijk is het ook om het idee te onderdrukken dat je de oom bent die een neefje schaken moet leren. Deze hoogmoed heeft al velen ten val gebracht, maar niet de onzen.

Na vijf partijen stonden we met 3 – 2 voor en alleen de partij van Paul was nog aan de gang.

Beide spelers verkeerden in tijdnood, maar de nood bij Paul was het grootst en hij stond, aldus de ooggetuigen, ook slechter. Maar zie waartoe ouderdom, ervaring en wilskracht in staat is.

In grootse stijl, met onnavolgbare snelheid wist hij, als een Houdini, wat zeg ik, als een Chiel Verhagen, te ontsnappen en zijn winst en die van het eerste veilig te stellen.

Henk (1734) – Frank van Wijngaarden (930)           1 - 0

Paul (1609) – Cyndia Wong (1189)                          1 - 0

Fred (1501) – Elmar Rothaan (1287)                        0 - 1

Emile (1472) – Imre Woest (923)                             1 - 0

Joop (1463) – Lorens Konecry (778)                        0 - 1

Albert (1375) – Ron v.d. Zand (707)                        1 – 0

Dankzij deze overwinning is het eerste nu opgerukt naar de tweede plaats.

Robbie: medogenloze vluggeraar.

Buiten ging het wild tekeer. Storm striemde door de Ooipoortstraat, wat er nog aan blad aan de bomen zat werd er gierend vanaf gesneden, dakpannen sneuvelden, takken braken en rokers die er in geslaagd waren hun sigaret aan te krijgen, konden , als ze hun rook tegen de wind in hadden uitgeblazen, hun uitstoot meteen weer inhaleren. Even zo stormachtig ging het toe in de behaaglijke warmte van de Bonte Os. Dames sneuvelden, stukken vielen van het bord en werden weer opgezet in de tijd van de tegenstander, prachtige standen gingen verloren omdat de tijd was overschreden of omdat mat in één over het hoofd werd gezien. Dat hier geschaakt werd om het kampioenschap vluggeren, was wel duidelijk.

De twaalf aanwezigen speelden 132 partijtjes en dat er daaronder verrassende uitslagen zouden zijn, viel te verwachten. Zo won Henk van Tony en Patrick, maar verloor hij van Paul en Fred, zo wist Joop het punt te delen met Tony, maar de verrassing van de avond werd door FrankvdR geleverd, die Chiel, Paul en Jan versloeg.

Niet helemaal verrassend was het dat Robbie kampioen werd, wel de wijze waarop: 

ONGESLAGEN!!  Het gaat je duizelen als je naar de rij scores achter zijn naam kijkt. Pure kinetische kunst. Allemaal verticale streepjes.Of je naar een werk van Jesus Rafael Soto kijkt.

Als je dan toch kampioen wordt, is het zo wel het aardigst: ver voor het veld uit.

Gefeliciteerd, meneer, en hoedje af.

Voor de uitslagen en eindstand zie: Interne Competitie - Verslag Snelschaak.

OSBO ronde 2

DSG 2 – Zutphen 4:               2½ - 1½

Ons Genoegen 2 – DSG 3:     3 – 1

Zevenaar 3 – DSG 1:              3 - 3

DSG 2 – Zutphen 4

Joop trof als tegenstander de aimabele Paul Ham. Ook nu toonde deze Paul zich van zijn vriendelijke kant. De opening was nauwelijks voltooid of Joop zette een dubbele aanval op waarop zijn tegenstander wel reageerde, maar niet erg adequaat want hij overzag dat zijn Dame instond.

Steffen moest toezien hoe zijn tegenstander steeds meer stukken op zijn Koning richtte en de ene penning na de andere in de stelling bracht. Daar was op den duur geen houden meer aan.

Chiel stond aanvankelijk duidelijk beter, maar toen hij achteruit begon te zetten, leek hij rechtstreeks op stukverlies af te gaan. Op wonderbaarlijke wijze wist hij zich te redden  en kwam een kwaliteit voor te staan. Daarna  maakte hij het bekwaam af.

Ben en zijn tegenstander  hielden elkaar de hele partij in evenwicht. De een dreigde wat, de ander pareerde dat en vice versa. Dat ze remise overeenkwamen leek een verstandig besluit.

En zo was er dan eindelijk een team dat een wedstrijd wist te winnen.

Zevenaar 3 – DSG1

Patrick trof Tonie Claessen als tegenstander. De vorige keer dat hij daar tegen speelde kwam hij een pion voor te staan, maar dat bleek niet genoeg voor de winst. Nu veroverde Patrick ook nog een tweede pion en dat bleek genoeg. Paul had weer zo’n partij waarbij het duidelijk is dat er op het scherpst van de snede (of was het de schede?) gestreden wordt en waarbij het ongewis is wie de winnaar worden zal. Naarmate ze het eindspel naderden, werd duidelijker dat Paul dat niet zou zijn. Ben kwam uit tegen zijn boekhouder. Beiden speelden nette zetten en dat mondde uit in een Toreneindspel met ieder nog een handvol pionnen zodat de buit in goed overleg kon worden gedeeld. Fred kwam vanuit een Siciliaan niet erg lekker te staan, een beetje gedrongen, zijn stukken werkten, vond ik,  niet zo goed samen. En die van zijn tegenstander wel.

Jan had al in de opening een pion kunnen verliezen, maar toen zijn tegenstander dit naliet, kreeg hij prettig spel en al gauw kon hij een vijandelijk Paard insluiten.

Emile speelde een beredeneerd strategisch spel dat een eindspel opleverde waarin beide tegenstanders wat pionnen hadden, Emile een Paard en tegenstander een Loper had. Dit, vrienden van het schaakspel, is razend boeiend als je dat op je bord krijgt en vooral als je voor deze materiaalverhouding gekozen hebt. Oh, dan te kunnen bewijzen dat je gelijk hebt..!! Maar daar lieten de mannen het niet op aankomen: tijdgebrek, angst voor een foutje..

En zo werd het dus 3 – 3, geheel in overeenstemming met wat er op de borden gebeurd was.

DSG 2 – Zutphen 4. 

Rare dingen maak je soms mee.. Even voor achten belde er eentje uit Zutphen met de mededeling dat er twee van hen ter plaatse bij het station stonden, dat de twee anderen niet waren komen opdagen en dat zij daarom  van het spelen van de wedstrijd afzagen. Zutphen 4 is inmiddels voor deze slonzigheid hard gestraft: 2 matchpunten in mindering en een boete van 100 euro. Dat is conform de reglementen en aanvullende bepalingen, maar bevredigend vind ik het niet. Alle aandacht gaat weer naar de daders,  maar de benadeelden (ons tweede dus en vooral de mannen die speciaal voor deze gelegenheid vrouw en kinderen onbeheerd hadden achtergelaten) blijven benadeeld en kunnen volgende week weer komen opdraven. Geen boete voor Zutphen en een reglementaire winst voor ons had me passender geleken.

Ons Genoegen 2 – DSG 3

Ons derde slaagt er vooralsnog niet in potten te breken en ook deze ronde werd er met 3 – 1 verloren.

Hoe dat nou toch weer kon gebeuren, vertellen Joop, Albert en Frank.

Albert: Na een rustig begin, waarbij we elkaars stukken heel lang spaarden, kwam er voor mij veel ruimte op de koningsvleugel van mijn tegenstander. Ik had veel druk, maar kon niet doordrukken. Uiteindelijk ging ik forceren (mijn fout) en liet hem ontsnappen. Na nog een foutje stond ik ineens onder grote druk, hetgeen mijn tegenstander goed uitspeelde.

Joop: Mijn partij was als eerste afgelopen.

Mijn tegenstander,  Johan te Linde,  had een elorating die 125 punten hoger was.

Dat betekent dat mijn winstkans 1 op 3 is. Moet je je eigenlijk niet mee bezig houden, want dat beïnvloedt je spel niet op positieve manier. We begonnen heel vertrouwd. Ik speelde met Wit Damegambiet en mijn grootste verrassing was dat Zwart opeens lang rokeerde; ik had kort gerokeerd. Hij zette de aanval in op mijn koningsstelling en ik op de zijne. Dus het was een spannende wedstrijd met allerlei dreigingen over en weer.

Wie ging de meeste druk maken? Helaas werd dat Zwart en langzamerhand werd zijn druk steeds groter en kwam ik steeds een zet tekort. Om in voetbaltermen te spreken: ik liep een beetje achter de feiten aan. Het trieste einde was onafwendbaar.

Dus had ik alle tijd om naar de andere partijen te kijken. Frank, Eric en Albert deden het niet slecht en hadden alle tijd nodig. Maar helaas kon alleen Eric de winst binnenhalen, zijn tegenstander ging door de klok. Albert en Frank gingen in het eindspel met nog enkele minuten op de klok toch nog de bietenbrug op.

Frank: Wat kan het prettig zijn niet gehinderd door veel kennis van het schaakspel onbekommerd met stukken te schuiven: je hebt een gezellige avond die niet al te lang duurt en die wordt besloten met een verdiende nederlaag. Na veel oefening en KNSB-training wordt het juist ingewikkelder: over iedere zet minutenlang piekeren en overal zie je valkuilen. De avond duurt lang, de bloeddruk loopt op, je verliest toch nog en ligt nog tot diep in de nacht door te schaken en staat de volgende ochtend gebroken weer op. Maar toch was het best een genoeglijke avond in Almen. Na een zet of 10 bekroop mij het idee dat ik mijn tegenstander kon ‘hebben’. De stelling was iets beter, één pionnetje voor, tegenstander een dubbelpion. Een foutje mijnerzijds enkele zetten later uiteindelijk toch weer omgezet in een voorsprongetje. In het eindspel zelfs een pion gepromoveerd, maar de witte Koning was moeilijk bereikbaar vanwege 2 Paarden. Dus toen ook maar geprobeerd om van het verschil in gebruikte tijd gebruik te maken, een soort tweesporen beleid. Daarom ietsje minder bedenktijd genomen om het verschil te laten oplopen. Dat lukte uitstekend: met nog bijna 10 minuten op de klok en wit nog slechts 55 sec. stond ik mat. Een elementaire fout hoorde ik later, maar die was op mijn training nog niet aan bod gekomen. Volgende keer beter? 

Van het jeugdfront.

Sjors sportief.

Al jaren biedt Sjors Sportief basisschoolkinderen uit Doesburg en omgeving de gelegenheid om de eerste maanden van het nieuwe schooljaar in te tekenen op kenningsmakingsactiviteiten van sportclubs. Tot voor kort waren dat uitsluitend sportclubs die zich richten op fysieke sportbeoefening, dit schooljaar werden ook wij gevraagd om aan dit project mee te doen. 12 oktober organiseerden wij de eerste bijeenkomst waarop vier  kinderen hadden ingetekend en zie, dat leverde twee nieuwe jeugdleden op  waarmee het jeugdledental meteen werd verdubbeld. Steven en Guiliano heten de nieuwkomers en ze hebben er duidelijk zin. Na zijn eerste clubavond kreeg ik de dag daarop al een mailtje van Steffen met de mededeling dat ie zijn huiswerk al af had en met verzoek of ie meer kon krijgen. Dat belooft dus wat. Binnenkort zal ik ze beide uitgebreider aan jullie voorstellen.

Stappen.

Afgelopen maandag deed Floris examen voor Stap 2. In het begin moest hij er nog even inkomen, maar daarna ging hij vrijwel foutloos door de opgaven heen. Dubbele aanval, mat in twee, aftrekaanval en het uitschakelen van verdedigers zijn geen probleem meer voor hem. Komende week begint hij met Stap3. Dan wachten hem onderwerpen als penning en het je verdedigen daartegen, het vierkant, sleutelvelden, röntgenaanval, insluiten en het forceren van toegang (tot de Koning). Gezien zijn vorderingen tot nu toe zal hij zich die onderwerpen ook wel snel eigen maken.

Gefeliciteerd, Floris.

OSBO, ronde 1.

DSG 1 – Doetinchem 2:  3 - 3

DSG 3 – Rokade 4:  1 - 3

Velp 4J – DSG 2:   2 – 2

Met ronde twee voor de boeg,  kan het geen kwaad de balans op te maken van ronde 1, al nodigt die niet uit tot feestgezang.

Ons eerste team speelde thuis tegen Doetinchem 2, dat het vorige seizoen uit de tweede klasse degradeerde. Op papier leek het een sterke tegenstander, in de praktijk viel dat mee.  Emile kreeg al gauw een. Dame cadeau,  Paul trok, als ik het goed begrepen en onthouden heb, iets te lichtvaardig ten aanval, Patrick hield de hele partij de boel in evenwicht en Fred drukte zijn tegenstander langzaam maar zeker de vernieling in. 

Maar Henk zag tot tweemaal toe de mogelijkheid tot beslissende materiaalwinst over het hoofd  en moest nog diep gaan om er remise uit te slepen en Jan tuinde in remisestand in een vorkje dat of een volle Toren of zijn Dame kostte. 3 – 3 dus. Vooraf waren we met dit resultaat zeer tevreden geweest. Nu niet.

Ons derde had tegen Rokade niet veel in de melk te brokkelen. Joop gaf het goede voorbeeld door met fris en onvervaard aanvalsspel van de met een 100 punten hogere rating gewaardeerde Witteveen te winnen (bekijk wat die man kan in de database), maar Albert, EricV en Frank wisten dit niet te volgen.

Het tweede team moest op bezoek bij een jeugdteam van Velp.

Dat dit geen pretje is, weten wij allen. Je ziet die kinderen amper, ze komen even langs om een zet te doen en terwijl jij je suf zit te peinzen hoe je je hoofd boven water kan houden, zijn zij aan het voetballen. Ben en Steffen lieten niet met zich sollen en leerden hun tegenstander respect voor de ouderdom op te brengen, Chiel en Joke wel en niet.

Voor de stand en de gedetailleerde uitslagen zie  
Externe competitie  -   Uitslagen en standen  
of      klik hier. (Zie voor team 1: 3G, team 2: 4F en team 3: 4E)

Voortgang

Het nieuwe seizoen is nu wel definitief van start gegaan.

Alv en simultaan hebben we achter de rug, afgelopen maandag is de interne competitie begonnen, het programma tot 1 januari 2016 is klaar en inmiddels is Joop terug van vakantie zodat onze site nu is bijgewerkt.

-          Het clubprogramma tot 1 januari, inclusief de data van Osbowedstrijden in die periode, vind je via Home en Clubagenda.

-          Uitslagen van en stand na ronde 1 vind je via  bij Interne Competitie en Uitslagen en stand interne competitie,

-          Frank vdR heeft zijn partij tegen Steffen aangeleverd en voorzien van commentaar door Jan vind je via Diversen en Partijanalyses en database DSG

-        ‘Het probleem van de maandagavond’ is van start gegaan en de leerzame oplossingen vind je via Diversen en Probleem van de maandagavond

Robbie – DSG: 5½ - 7½

Dat was weer een genoeglijk begin van het schaakseizoen, de simultaan van afgelopen maandag.

Of het voor Robbie ook zo’n genoeglijke avond was, weet ik niet, want hij trof zware tegenstand.

Het eerste team was compleet aanwezig, EricL en FrankS waren van de partij en ook Tony, een ASV- lid met een rating van rond de 1800 meldde zich als tegenstander. En laat ons ook Jacob, het veelbelovende zoontje van Eric niet vergeten. Wat Robbie ook niet meezat, was dat er deze avond opvallend serieus geschaakt werd. Wordt er doorgaans bij de simultaan tussen de zetten door flink wat afgepraat, deze avond had je vaak minutenlang een speld kunnen horen vallen als die gevallen was.  

Dat Robbie het zwaar zou krijgen, werd al snel duidelijk toen hij al in de opening van Fred verloor.  Wat later zette Patrick ons op  een 2- 0 voorsprong. Daarna duurde het lang voor er beslissingen vielen. Henk, EricL Steffen en Paul speelden remise, Jan, Tony en FrankS wonnen en Chiel, Jacob, en ErikV verloren.

Toen was het even na elven en alleen Albert was nog bezig. Die had een veelbelovend eindspel op het bord, maar hij speelde nu geen simultaan meer, maar één op één. Dit wist Robbie, die zich in de vakantie met eindspelstudie had beziggehouden, bekwaam remise te houden.

De opening

Maandag 6 september starten wij, zowel bij de jeugd als bij de senioren, met het nieuwe seizoen.

In afwachting van de data waarop er Osbowedstrijden zullen moeten worden gespeeld, ziet het programma voor de eerste clubavonden er als volgt uit:

-            6 september              algemene ledenvergadering

-          13 september              simultaan tegen Robbie

-          20 september              interne competitie ronde 1

-          27 september              interne competitie ronde 2

-            4 oktober                  interne competitie ronde 3.