Tweede team grijpt strohalm,
eerste
team grijpt er net naast
Ons
tweede team deed in zijn wedstrijd tegen mededegradatiekandidaat Gendringen
goede zaken. Veelbelovend begon het niet, want Joop kon al een nul incasseren
terwijl de rest nog met de opening bezig was. Maar daarna keerde het tij zich
ten goede. Jan kwam een kwaliteit voor, veroverde op zijn gemak eens een pion
en gaf dat voordeel niet meer uit handen. Henk, ingevallen voor Albert, hield
op bord 1 de toestand in evenwicht en Ben wist bekwaam de valkuilen die zijn
tegenstander groef te omzeilen en hield daar ook remise aan over. De beslissing
moest dus komen van de borden van 5 en 6 en die kwam er. Joke kwam een pion
voor, voerde geleidelijk de druk op de stelling van haar tegenstander op en kon
de buit binnenhalen. Aan het laatste bord speelde Frank een frisse
aanvalspartij. Hij kreeg mooie open lijnen en rijen die allemaal op de vijandelijke
Koning gericht waren, zodat mat niet te vermijden leek. Even dreigde hij de
boel door Torenruil nog te verknallen, maar toen zijn tegenstander even
mistastte, maakte hij hardhandig een eind aan de partij en hadden wij een 4
-2 zege in de wacht gesleept.
Ons
eerste speelde tegen Theothorne dat tot nu toe slechts één matchpunt meer had
behaald, maar wel gemiddeld een aanzienlijk hogere rating heeft dan ons eerste.
Ook hier begon de avond niet fijn voor ons. Toen Joop en ik tegen half tien
kwamen kijken, hadden Chiel en Fred al verloren en stond Steffen verre van
prettig. Dat hij niet veel later mat ging, was dan ook geen verrassing. Maar
zie, op bord 8 speelde Emile een uitgekookt partijtje. Hij ontnam de stukken
van zijn tegenstander de mogelijkheid naar goede velden te gaan, opende de
a-lijn, verdubbelde daarop zijn Torens en drong tot de 8ste rij door
waarna zijn tegenstander terecht opgaf.
Aan
bord 1 bracht Robbie een Torenoffer om twee verbonden vrijpionnen op de a- en
b-lijn te krijgen. Dat had hij uitermate goed getaxeerd en hij haalde een zeer
verdiend punt binnen.
Aan
bord twee hadden Eric en zijn tegenstander ieder op zijn beurt een
winstmogelijkheid over het hoofd gezien en zij waren in een messcherp eindspel
terecht gekomen waarvan het doel duidelijk was: er moest iemand mat gaan. De
man uit Dieren gaf zich daarbij zichtbaar de beste kansen, maar hij vergistte
zich. Zeer sluw breide Eric een matnet en toen hij het linksom niet aan kon
trekken, deed hij het rechtsom. Dat had Dieren dus niet verwacht en ook dat was
zichtbaar. Maar mooi dat het nu 3 – 3 stond.
Paul
had een pionneneindspel met ongelijke Lopers bereikt. Dat was potremise, maar
omdat zijn tegenstander daar niet aan wou, moest hij goed bij de les blijven,
wat hij deed.
De
beslissing moest dus van de laatste partij komen, die van Patrick. Hoe daar de
verhoudingen lagen toen zij richting eindspel gingen, kan ik niet beoordelen,
want daar zijn die partijen van Patrick me te ingewikkeld voor. Volgens Patrick
was het remise, maar omdat het eerste alleen baat bij een overwinning had, ging
hij voor de winst. Dat pakte, helaas voor hem, net niet goed uit.
En zo
verloren we met 4½ - 3½.
Voor uitslagen en standen:
KLIK HIER
Het
is natuurlijk treurig, maar van je eigen fouten leer je zelden wat. Meestal
is het enige resultaat dat je steeds beter leert hoe je ze maken moet: we zijn
per slot van rekening geen ezels. Maar de fouten van een ander dat is
andere koek. Die kun je op je gemak hoofdschuddend bekijken terwijl je je
afvraagt hoe iemand zo stom kan zijn. En natuurlijk zie je meteen hoe het
anders en beter had gekund.
