Ons eerste verspeelt koppositie, ons tweede neemt de leiding.

DSG 1        – Rokade 2 :   3 – 3
Schaakstad 8 – DSG 2    :   2 1/2 - 3 1/2

De ontwikkelingen in de 5de ronde van de Osbocompetitie mogen we gerust bizar noemen.

Het begon met ons eerste. Dat moest thuis tegen Rokade 2 dat ergens onderaan bungelde en waar, zeker op papier, vrij gemakkelijk overheen gewalst moest kunnen worden. De werkelijkheid bleek echter weerbarstig.

Het begon goed. Robbie offerde een stuk en blies daarmee de stelling van zijn tegenstander op. Linksom, rechtsom of door het midden, mat was onvermijdelijk en het eerste punt was binnen. 1 – 0. Maar Steffen raakte een Toren kwijt en zag die niet meer terug. 1 – 1.Paul leek op de winst af te gaan, maar zijn tegenstander bleek uit taai hout gesneden en wist steeds de enige zet te vinden die niet tot verlies leidde. 1½ - 1½. Chiel zette een massieve pionnenaanval op, maar kwam er ook niet doorheen. 2 – 2. Bij Patrick stond aan het eind van de avond nog steeds een knap ingewikkelde stelling op het bord. Toen zijn tegenstander een paar slappe zetten deed, sloeg Patrick genadeloos toe en offerde een Loper om een Dame te halen. Net voordat zijn tegenstander dacht met eeuwig schaak te kunnen wegkomen, kreeg Patrick zijn tweede Dame. 3 – 2.
Alleen de partij van Jan was nu nog aan de gang. Die had een Loper geofferd tegen twee pionnen in de verwachting met zijn surplus aan pionnen op de damevleugel door te kunnen stoten. Daar kwam dus niets van terecht en met nog 1 seconde op de klok gaf hij in verloren stelling op. 3 – 3.
Deze uitslag hadden de mannen van de Rokade 2 niet verwacht. Wij ook niet, trouwens.

Omdat Gendringen met 3 ½ - 2 ½ van Zevenaar 3 won, is de stand in klasse 3H:

                 Mp  Bp
1  Gendringen    10  19
2. DSG 1          9  22
3. Aalten         7  18
4. Zevenaar 3     6  16
5. Groenlo        4  13
6  Rokade 2       2  12
7. Kameleon 2     2  10
8. Wisch          0  10

Gendringen moet nog tegen Aalten en tegen ons in de slotronde.
Wij moeten nog tegen Groenlo en Gendringen.
Het kampioenschap behoort dus nog steeds tot de mogelijkheden.

DSG 2

Ons tweede moest het opnemen tegen Schaakstad 8, dat samen met Rheden de laatste plaats deelde en waar, zeker op papier, vrij gemakkelijk overheen gewalst moest kunnen worden.
Behalve Jan, wiens tegenstander ruim honderd Elopunten meer had, speelde de rest van het team tegen tegenstanders wier rating 150 – 250 Elopunten minder bedroeg. Een eitje, dus, zou je verwachten.
De werkelijkheid bleek ook hier weerbarstig.

Het begon goed. Albert trof Dorinde Bierma en als je tegen Dorinde moet, dan tref je het. Je komt haar tegen op elk toernooi waar zij het hoogste woord voert en als laatste eindigt. Albert had dan ook weinig moeite met haar. 0 – 1. Maar Emile raakte een Toren kwijt en zag die niet meer terug. Bij de partij van Joop werden de vleugels muurvast tegen elkaar geschoven. Noch Joop noch zijn tegenstander durfde de boel te forceren. 1½ - 1½ Ben was er in de opening niet helemaal met zijn gedachten bij. Hij verloor een pion, kreeg een geïsoleerde dubbelpion en bleef de hele partij achter de feiten aanlopen. Hij bofte dat zijn tegenstander geen killer bleek te zijn. 2 – 2. Toen waren er nog twee partijen aan de gang en het zag er niet rooskleurig uit voor ons. Jan had net met leedwezen geconstateerd hoe zijn machtige aanval op een remisestand was uitgelopen en Steffen stond een Toren en twee pionnen achter zonder daar enige compensatie voor te hebben. Jan kreeg het consigne door te spelen, maar zag er al gauw geen gat meer in. 2½ - 2½ Vanuit de hoofden van alle omstanders werd naar Steffen het consigne uitgezonden:” Man, hou er toch mee op, we willen naar huis!” Maar Steffen speelde door. De vraag was: waarom? Het antwoord luidt: omdat Steffen een soort Chiel is, maar dan erger. Want zie: daar zette zijn tegenstander een aanval op waarvan hijzelf waarschijnlijk dacht dat het een mataanval was. Helaas, de goede Jan Kranenbarg zag een kleinigheid over het hoofd en kon een Toren inleveren. En terwijl de klok onverbiddelijk doortikte, begonnen de snorpunten van Jan steeds dieper te hangen. Even later raakten zij zijn sleutelbeenderen en zijn zetten kant noch wal. Wat tien minuten daarvoor niemand voor mogelijk had gehouden, gebeurde. Steffen zette hem mat. 2½ - 3½.
Dat was dus lachen. Wat een ontknoping. Zo bleven we toch nog in de race.
Toen afgelopen week de uitslagen van de andere wedstrijden in onze poule bekend werden, bleek dat we nog even door konden gaan met lachen. De Variant 2, met wie we de tweede plaats deelden, speelde gelijk tegen Rheden: 3 – 3. Die hebben we dus mooi achter ons gelaten.
Maar nog mooier bleek de uitslag van Zevenaar 4 tegen koploper De Toren Arnhem 11: 4 – 2.
Hadden we de koploper ook nog achter ons gelaten!

Stand in 4C:

                Mp   Bp
1. DSG 2         8  18
2. Zevenaar 4    7  16 1/2
3. De Toren 11   7  15 1/2
4. Variant 2     5  16
5. Theothorne 2  4  17
6. ASV 11        4  11
7. Rheden        3  14
8. Schaakstad 8  2  12

Dit ziet er dus veelbelovend uit, maar we zijn er nog niet.
Wij moeten nog tegen de kampioenendoders Zevenaar en Rheden.
Zevenaar krijgt behalve met ons ook nog met Variant te doen.
De Toren treft Variant en ASV.
Er staat ons een zinderende finale te wachten.

Teams blijven in de race.

Kameleon 2 - DSG1: ½ -5 ½

Het eerste moest het in de vierde ronde met drie invallers opnemen tegen de Kameleon 2.
Eric, Patrick en René waren verhinderd, Jan, Ben en Steffen namen hun plaats in. Dat deden ze op prijzenswaardige wijze: alle drie wonnen vrij makkelijk. Ook Paul en Chiel haalden het volle punt binnen. Robbie, die aan bord 1 zat, nam genoegen met remise en constateerde even later dat hij ook had kunnen winnen. Maar ach, 5½ - ½ is best een aardige uitslag.
Ook Gendringen won weer, zodat in poule 3H de stand aan kop is:

Mp Bp
1. DSG1 8 19
2. Gendringen 8 15½
3. Aalten 6 15

Dat ziet er dus goed uit voor ons eerste. Zeker gezien het feit dat Gendringen behalve ons ook Aalten nog treft.

DSG2 – Theothorne 2: 3½ - 2½

Ons tweede trof Theothorne 2 in ronde 4. Op papier hadden we daar overheen moeten walsen, maar de praktijk bleek weerbarstiger.
Aan bord 1 won Jan eerst 1 pion, toen nog één en tenslotte nog een derde. Wat nog wel lastig was, was dat hij en zijn tegenstander Lopers hadden van ongelijke kleur. Maar toen Jan een Toren kon ruilen tegen die Loper was er geen vuiltje meer aan de lucht en konden zijn pionnen moeiteloos richting onderste rij oprukken, al was enige nauwkeurigheid hierbij wel geboden.
Ben had geen gelukkige avond. Hoe dat in zijn partij nou precies ging, is mij ontgaan. Maar één is zeker, hij verloor en daar hadden we niet op gerekend.
Emile maakte korte metten met zijn tegenstander. Na afruil van de 4 Lopers bleef een heel spannend schuifmiddenspel over. Op het moment dat Wit een pion dreigde te veroveren, toverde Emile een prachtige paardzet uit zijn hoed. Wit schrok daar zo van dat ie zijn Dame
op het verkeerde veld zette. Vervolgens gaf Emile met het bewuste Paard schaak en Wit kon kiezen: een Toren verliezen of mat gezet worden. Hij koos voor mat.
Steffen ging met wit heftig in de aanval en veroverde binnen 5 zetten 2 pionnen. Bovendien ging hij met 2 stukken op Toren h8 af. Maar Zwart kwam terug met de Dame en won een pion terug. Daarna ontspon zich een reuze spannende strijd. Steffen won daarin een kwaliteit door de Toren op h8 te slaan. Vervolgens drong hij met zijn 2 Torens de vijandelijke stelling binnen. Voor de Zwarte Koning op d8 was er toen geen ontsnappen meer mogelijk.
Albert liet zijn tegenstander al in de opening ver oprukken op de Damevleugel. Hij verloor de e-pion en zijn tegenstander had het initiatief. Materieel leek alles nog redelijk in evenwicht, maar positioneel kwam hij steeds minder te staan. Na de 35ste zet ging het snel en Albert verloor eerst een Paard en toen nog een Loper. Dus gaf hij op.
In de partij van Joop tegen Piet Loerts kwam Zwart iets sterker uit de opening. Maar door een kleine slordigheid van de Dierenaar kantelde de partij en kwam Joop wat beter te staan. Zwart had een geïsoleerde centrumpion waar Joop al zijn stukken op richtte. De stelling was zeer complex en Loerts kon de aanval steeds weer pareren. Er werd tot remise besloten.
En zo behaalden wij een nipte overwinning: 3½ - 2½
Met dit resultaat blijven wij de jeugd van De Toren nog steeds hinderlijk volgen. Ook de Toren won nipt: 3½ - 2½ tegen Rheden.
De stand aan kop van poule 4C is;

Mp Bp
1. De Toren 11 7 13½
2. DSG 2 6 14½
3. Zevenaar 4 5 12½

Ons team en dat van De Toren moeten allebei nog tegen Zevenaar 4. Wij hebben ook Rheden nog als tegenstander. Het blijft dus spannend.

Jan R.

Nieuwe Nederlandse schaaksite

Voor de echte liefhebber is er vanaf zondag 10 januari een nieuwe interessante schaaksite:
www.schaaksite.nl.

Lees ook meer hierover op de KNSB site>>

DSG 1 neemt de leiding, DSG2 zet de achtervolging in.

Door een 4 – 2 overwinning op Wisch heeft ons eerste de leiding genomen in klasse 3H.
Het deelt die eerste plaats met Gendringen, dat 1½ bordpunt minder heeft.

Ons tweede versloeg ASV 11 met 5 – 1 en staat nu tweede, met 1 punt achterstand op de jeugd van De Toren.

Uitslagen en standen:
DSG 1>>
DSG2>>

Verslag ASV 11 - DSG 2: 1 – 5

Aan bord 1 moest Jan het opnemen tegen Liedewij. Sinds zij bij ASV zit, heeft zij grote vooruitgang geboekt. Ze was daar het afgelopen seizoen de grootste Elo-stijger en in de vorige Osbo-wedstrijd speelde zij remise tegen een tegenstander met een rating van boven de 1900. Tegen Jan speelde zij, met zwart, het Koningsgambiet. Op de derde zet opende zij
De f-lijn, maar algauw bleek dat zij dit voor Jan had gedaan. Die veroverde een pion en bouwde een machtige aanval op. Rond de 20ste zet dreigde mat of het verlies van meerdere stukken. Op de 21ste zet gaf zij op.

Ben speelde in de opening een Paard naar een verkeerd veld (Pe4 in plaats van Pa6) en moest dat bekopen met kwaliteitsverlies (Pc7 schaak en de Toren op a8 moest worden ingeleverd).
Verbeten knokte Ben verder, maar toen hij de kans kreeg de kwaliteit terug te winnen, verzuimde hij dat en was het afgelopen.

Bij Emile kwam een geweigerd Damegambiet op het bord met een zeer gesloten stelling.
Emile rukte op met zijn Damevleugelpionnen, waardoor Zwart gedrukt bleef staan. Ook stonden zijn stukken bepaald niet op de ideale velden. Toen Zwart op de Damevleugel een paar pionnen weggaf, stortte een paar zetten later ook de rest van zijn stelling in.

Voor Steffen met zijn partij begon, legden 2 ASV-spelers van zo’n 11 en 13 jaar hun zakjes chips naast zich en Wit had een pakje kerstkransjes naast het bord gelegd. Dat beloofde een gezellige boel te worden.
Om 20.00 uur werd begonnen en het eerste wat geschiede was het openen van de zakjes chips. En al gauw begon het knisperen en kraken van chips die door jonge kiesjes vermalen werden. Het feest was begonnen! (Zou dit nu, net als popcorn in de bios, de nieuwe trend bij het schaken zijn en kan je zo de jeugd aan je binden?).
Wit speelde het Koningsgambiet, waarop Steffen op f4 insloeg. Zoals te verwachten was viel f4 wat later in de partij. Bij zet 7 begon de grote schoonmaak waarbij wederzijds een Paard en een Loper van het bord gingen. Daardooor ontstond wat ruimte in het centrum en Steffen kon met Dame h4 schaak geven. Wit speelde de koning naar e2 en kon rokeren vergeten.
Zwart rokeerde daarna kort. Toen was er koffie maar geen kerstkransje.
Zowel Wit als Zwart stelden hun Torens op de basislijnen op, klaar voor de aanval. De witte Koning stond intussen op c1, de b-pion stond op c3, Steffen beheerste de open d-lijn. Twee vluchtvelden had de koning van Wit nog: b1 en b2. Toen belandde de zwarte Dame op a1.
Les jeux sont faits. Wit kon daarna ook mat geven, maar ja, alles heeft zo zijn volgorde.
De kerstkransjes verdwenen onaangeroerd.

Joop speelde voor de derde keer op rij tegen een puber in wording. Zijn opponentje speelde zoals dat hoort bij die leeftijd: snel en verrassend effectief. Joop ging wel mee in dat tempo, maar niet in de effectiviteit en het jochie kwam dan ook wat beter uit de opening. Maar toen gaf het een stuk weg en gaf het op.

Ook Albert kreeg met een puber te maken: een meisjespuber, voor de verandering. In de opening kwam hij erg gedrukt te staan. Na wat afruilzetten kreeg hij meer ruimte en via een dreiging op het meisje haar Dame kon hij een kwaliteit en daarna een een stuk. Het meisje zag dit, toonde zich zo jong als ze was al een heer, en gaf op.

Jan R.

Variant 2 – DSG 2: 3 – 3

Echt mee zat het ons tweede team niet;
Jan zat op de speelavond in Rotterdam te kijken naar het slechtste toneelstuk dat ie de laatste jaren gezien had, Fons zat in Spanje en Frank v.d. R. in Tibet. Zo kon het gebeuren dat ons tweede de wedstrijd met een 1 – 0 achterstand begon. En dat terwijl het ook in de tweede ronde weer tegen een jeugdteam uitkwam en u weet allen hoe dat is met die schakende jeugd van tegenwoordig: geen enkel respect voor de oudere medemens.

Ben trof het wat dat betreft het slechtst. Tegenover hem zat een opgeschoten kind de hele partij knarsend en knisperend chips te eten. Of dat Ben uit zijn concentratie bracht is niet zeker, maar het inspireerde hem niet. Bovendien ging de jongeman er vanaf het begin agressief tegen aan, zodat Ben niet echt lekker in zijn spel kwam. Afruilen leek hem het beste en al ruilend veroverde hij zowaar een pionnetje. Zo kwam er een eindspel op het bord met voor beiden een Dame, twee Torens, een Loper + drie pionnen voor Ben en twee voor zijn tegenstander. Toen sloeg bij Ben de twijfel toe. Hij kon met zijn Dame een tweede pion winnen, maar de vraag was of de Dame dan op tijd terug zou zijn ter verdediging van zijn onder vuur liggende Koningsstelling. Ben koos voor de pion en zijn Dame kwam te laat.

Bij Emile kwam een Siciliaan op het bord. Zoals dat hoort was al snel de vraag: “ Wie kiest als eerste de aanval.” Dat was wit die eerst een Paard offerde en daarna voortvarend, maar niet geheel doordacht, met een Toren en zijn Dame de Koningsstelling van Emile probeerde op te rollen. Daarbij kwam hij van een koude kermis thuis. Dame en Toren werden ingesloten en met een sublieme Paardzet wist Emile een kwaliteit te winnen ( Paard tegen Toren). Hoe dit alles nu precies in zijn werk ging is me ontgaan, maar op uiteindelijk was de buit een Toren tegen een pion. Daarna ging de tegenstander van Emile door zijn vlag.

De tegenstander van Joop beantwoordde zijn d4 met f5 en Emile, niet alleen onze tweede bordspeler maar tevens bekend als de schaaktheoreticus van Didam en omstreken, wist te vertellen dat joop nu de Stonewall van het Hollands op het bord had. Daar keek Joop van op.
Die dacht dat zwart wat actiever uit de opening was gekomen, maar latere analyse met Fritz leerde hem dat dit slechts schijn was. Wit was de hele partij in het voordeel en dat resulteerde op de 19de zet van wit in pionwinst op de Koningsvleugel. Daar stond Joop vanaf dat moment dan ook erg actief. Op de 34ste zet moest zwart zelfs een loper offeren om voor zichzelf ruimte te maken. Maar toen was het hek van de dam…Zwart stond verloren. Alleen één groot probleem doemde op. Joop kwam in grote tijdnood. Zijn voorstel om remise overeen te komen, werd door Bram met een stellig “nee!” beantwoord. Dat was zeer begrijpelijk, want het stond toen 3 – 2 voor ons en met een remise hadden zij verloren. Bram ging dus voor de klok. Dat lukte hem.

De tegenstander van Steffen startte enorm aanvallend. Door af te ruilen kwam zijn Dame in het centrum met daarbij ook nog een pion op e6., die de ontwikkeling van Steffen ernstig blokkeerde. De druk nam nog toe, maar dankzij een vork kon Steffen Brams Dame bemachtigen.Maar wit stond positioneel sterker, waardoor hij Toren en een Paard kon slaan.
Via de open g-lijn kon Steffen echter met een Toren schaak geven en met deze ondersteuning deelde de Dame de genadeklap uit: mat.

Albert speelde tegen een jongen die duidelijk nog wat ervaring tekort kwam. Al gauw kon Albert met een Paard de pion op f7 slaan en vervolgens de Toren op h8. Daarna gaf zijn jeugdige vriend nog een pion weg, waarna hij ging afruilen. Albert vond dat een prima strategie en ging er enthousiast in mee. Al gauw kon hij hem met behulp van twee Torens mat zetten. Het was toen 20.30 uur.

Variant 2 j 1101 -Doesborgh 2 1453 3-3
 
1.Daan Stinissen 955 -Ben Lievers 1564 1-0 
2.Jerry Tijssen 1049 -Emile Okel 1464 0-1 
3.Bram Arends   1315 -Joop Crooy 1378 1-0 
4.R. Neijenhuis 1084 -Steffen Brouwer1456 0-1 
5.Siebe Visser       -A.J. Lebbink 1402 0-1 
6.Jeroen Hofs        -NO   1-0 Regl.

  Klasse 4C      Mp  Bp 1  2 3  4 5  6   7  8 
1 .ASV 11        3   6½ x  . .  3 .  3.5 .   . 
2. De Toren 11 j 3   6½ .  x 3  . .  .   .   3.5 
3. Doesborgh 2   2   6 .   3 x  3 .  .   .   . 
4. Variant 2 j * 2   5 3   . 3  x .  .   .   . 
5. Zevenaar 4    2   6 .   . .  . x  .   2.5 3.5 
6. Rheden        2   6 2.5 . .  . .  x   3.5 . 
7. Schaakstad 8  2   6 .   . .  . 3.52.5 x   . 
8. Theothorne    2   0 5   . 2.5. .  2.5 . . x 
* = 1 bordpunt in mindering            

DSG1 verplettert Zevenaar 3 : 5½ -½

Op de website van Zevenaar las ik dat de teamleider van Zevenaar3 met bange voorgevoelens naar Doesburg was gekomen. En gelijk kreeg hij.

Robbie, onze teamleider, zette de toon. Tijdens een enerverende opening ging zijn tegenstander voortvarend van start. Toen die na anderhalf uur een pionzetje over het hoofd zag, kostte hem dit een stuk. Nadat de Dames waren afgeruild en Robbie ook nog de kwaliteit
won, gaf zijn tegenstander op. Een mooi punt voor Robbie, een bittere pil voor zijn tegenstander, die zijn laatste 9 partijen van dit seizoen nog niet verloren had.

Aan het eerste bord hadden wij Eric. Daar begon het met een Dame-Indiër, maar al snel werd de theorie verlaten. Eric ging nogal optimistisch loos op de Koninsvleugel met h6, g5 en f5.
Toen deed zijn tegenstander een verkeerde breekzet, waardoor Eric een open g-lijn voor zijn zware stukken kreeg. In plaats van tegenspel te zoeken, ging zijn tegenstander zwaar in de touwen hangen en probeerde met al zijn stukken zijn Koning te verdedigen. Een foutje versnelde het onvermijdelijke einde.

Chiel begon zoals gewoonlijk met d4, Lf4 en Pf3 en kwam goed uit de opening. Met een subtiele Paardzet wist zijn tegenstander echter Chiels kwade bedoelingen te ontkrachten.
Vanaf de 40ste zet kon Chiel oprukken op de Koningsvleugel en langzaam aan veroverde hij wat pionnen. Na een afruil van Paard tegen Loper, hield Chiel een indrukwekkende pionnenreeks over. Promotie was onvermijdelijk en zijn tegenstander gaf op. Terecht verzuchtte Chiel: “Eindelijk weer eens een goeie wedstrijd gespeeld.

De tegenstander van Patrick gaf na afloop te kennen dat hij het idee had dat hij de hele partij
geen spel had gekregen. Patrick kon van harte beamen. Met een tegengestelde rokade probeerde de tegenstander nog wat spel te krijgen, maar in plaats van op de rokade van Patrick te spelen, ging hij de verdediging in. Een verzwakkende pionzet direct na de rokade was volgens Patrick al doorslaggevend. Patrick kon een open a-lijn forceren en verdubbelde zijn torens. Een verrassende Paardzet daarna was de genadeklap. Slaan betekende mat, niet slaan zou binnen vijf zetten tot Dameverlies hebben geleid. Opgave zwart.

Ook René maakte korte metten met zijn tegenstander. Zijn tegenstander, die door zijn teamgenoten met de bijnaam “ de mol” werd aangeduid , had zich diep ingegraven en speelde voornamelijk met zijn Paarden. Dat leidde tot niks en René ging met een pion
Richting vijandelijk Koning. Dit bleek echter een verraderlijke schijnmanoeuvre, want even later drukte René met zijn a-pion door.

De spannendste en langste partij van de avond was die van Paul. Zoals dat bij Paul gebruikelijk is, stond al na een zet of twaalf het bord in vuur en vlam. Paul was al furieus ten aanval getrokken, zijn tegenstander counterde met een brutale opstoot in het centrum. De uitkomst van dit gevecht was een eindspel waarbij Paul een Loper en een pion had, zijn tegenstander drie pionnen. Dit bleek door geen van beide te winnen te zijn.

Jan R.

DSG 1    1697  -  Zevenaar 3 1574
1  Eric Langedijk  1865  -  Marcel Kaal 1633 1-0
2. Patrick van Waardenburg 1718  -  Willy Veldkamp 1579 1-0
3. Robbie Gerhardus  1804  -  Hans Corbeel 1550 1-0
4. Paul Delleman  1623  -  Johan Meulman 1563 1/2-1/2
5. René Smeenk         -  Theo Putman 1574 1-0
6. Chiel Verhagen  1477  -  Paul Schröder 1544 1-0

Veelbelovende start Osboteams.

Aalten – DSG 1: 0 – 1
DSg2 – De Toren 11: 3 – 3

Afgelopen maandag gaf het eerste het goede voorbeeld door Aalten met 4 – 2 te verslaan. De vrijdag daarop ging het tweede naar Arnhem om het op te nemen tegen De Toren 11. Nu is de Toren 11 geen team dat uit half seniele en licht dementerende grijsaards bestaat, maar een kinderteam. En aan wedstrijden tegen kinderen bewaren we geen goeie herinneringen.
Ook afgelopen vrijdag begon het weinig hoopvol.

Joop ging mee in het tempo van zijn tegenstandertje en kon na 15 zetten opgeven.
Fons werd zijn Dame afhandig gemaakt en kon ook al vrij snel opgeven.
Maar Albert won. Zijn tegenstander deed wat slordigs, raakte de draad kwijt en stortte volledig in.
Emile moest op beide twee vleugels twee vrijpionnen zien tegen te houden. Dit was te veel gevraagd.
Steffen had tegen Amber van 11 een moeilijke partij, maar koos voor de goede strategie. Eerst zette hij haar stukken vast en trok vervolgens ten aanval, richting Koning. Toen hij een Paard, haar belangrijkste verdediger, kon verjagen, stortte haar stelling in.
Ook Ben had geen walkover. In een subtiel Paarden-pionneneindspel gaven de ervaring van de rot en het concentratieverlies van het 9 jarig meisje tegenover hem de doorslag.
Al met al een verdienstelijk resultaat, dat ons nog volop in de race houdt.

Patrick verslaat DSG met 6½ - 3½

Afgelopen maandag, de 14de september dus, traden wij 10 man sterk aan om het tegen Patrick op te nemen: de simultaan tegen de clubkampioen stond dus gepland. Voor de uitdagers is dat een mooie avond. In de reguliere competitie hebben de meeste van hen hun partijen tegen degene die clubkampioen wordt verloren. Voor het nemen van revanche biedt zo’n simultaan dan uitstekende randvoorwaarden. De clubkampioen, in dit geval Patrick, heeft 18 minuten bedenktijd voor zijn partij, de uitdagers ruim een uur tot bijna 3 uur. Bovendien zit er achter de meeste borden niet één speler, maar zitten er twee (als je aan het eind van een tafel zit) en bij wie in het midden zit, kunnen het er ook drie of vier zijn. Als wij een medemens kunnen helpen zijn wij echt de beroerdste niet.
Patrick opende op alle borden met d4 Nu weten we dat je, als je dat met Pf6 beantwoordt, op de tweede zet Lg5 krijgt en dat Patrick dan in zijn spel zit en jij niet.
Aan menig bord werd dan ook al meteen heftig gepiekerd hoe die variant omzeild kon worden. Dat leverde diverse openingsnieuwtjes op.
Wie zich ook van de wijs liet brengen, Patrick niet. Halverwege stond hij al twee punten op ons voor en daarna vergrootte hij zijn voorsprong nog tot drie punten.
Frank S, Robbie en Jan wonnen, Paul speelde remise, de andere Frank, Steffen, Joop, Emile, Chiel en Albert verloren.
En zo werd de eindstand 6½ - 3½: een score van 65% dus en dat is een fraai resultaat. Goed gedaan, Patrick.

Voor een gedetailleerd verslag door de deelnemers lees hier meer>>

Eerste ronde interne competitie; alle begin is moeilijk!

Uitslagen:

Patrick  – Robbie     ½ - ½
Paul     – Jan        1 – 0
Steffen  – Joop       ½ - ½
Emile    – Chiel      1 – 0
Albert   – Frank v/dR 1 – 0
Frank S oneven

Afgelopen maandag begonnen we vol overgave aan het nieuwe seizoen met de eerste ronde van de interne competitie. Na 2½ maand schaakonthouding bleek het voor een aantal weer even wennen te zijn, gezien het verloop van de partijen.

Patrick – Robbie eindigde in remise. Patrick sloeg in de loop van de partij over een eigen pion heen en had dus moeten verliezen, maar toen er toch verder werd gespeeld kwam hij op winst te staan, waarna er middels een goed gesprek besloten werd het punt te delen.

Paul beantwoorde de Caro-Kann van Jan op agressieve wijze en ging meteen op f7 en de zwarte Koning af. Jan dacht dat strategisch te weerleggen, maar toen hij een witte Toren opjoeg naar het veld waar Paul dat ding graag wou hebben, was het vrij snel gedaan.

Bij Steffen – Joop werd via het Siciliaans een middenspel bereikt waarin de zaak behoorlijk kwam vast te staan. Daar geen van de twee een duidelijk winstplan had, werd er maar flink afgeruild en remise was de logische uitkomst.

Emile bestreed het Frans van Chiel met de doorschuifvariant. Daarin gaf Chiel al snel een Loper weg. Toen werd hij wakker en met de loper die hij nog over had, maakte hij het Emile ruim 40 zetten nog knap lastig. Emile wist echter de h-lijn te openen en chiel zag zich gedwongen zijn sterke Loper te ruilen. Er verdwenen nog wat pionnen van het bord en uiteindelijk hield Emile een gezonde vrijpion over.

De partij tussen Albert en Frank v/d R. was al voorbij voordat de anderen goed en wel begonnen waren. Frank gaf vrij snel 2 pionnen weg, trok vervolgens in een alles of niets poging ten aanval, maar gaf daarbij een Paard cadeau. Dat werd dus niets.

Frank S was oneven en besteedde zijn tijd met het geven van analyses en instructie.

Jan Ravenstein.

Start seizoen 2009 - 2010

Traditioneel op de eerste maandag van september is DSG gestart met het nieuwe seizoen.

Na de opening van de competitie op de eerste maandag staan er verder op het programma: de simultaan tegen de clubkampioen op 14 september en de ledenvergadering op 21 september. Daarna gaan we vol door met de interne competities.

Nog geen clublid maar wel geïnteresseerd in het schaken?
Huisschaker, clubschaker, jeugdspeler, senior of gewoon schaker die af en toe een potje wil schaken in een gezellige omgeving? Dat kan altijd.
Gewoon binnenlopen in ons clubgebouw op een maandagavond vanaf 20.00 uur!